De Haas gaat met Dussense Boys vol voor promotie

0
3
De Haas

Een stuk minder ver rijden, koos Marco de Haas er afgelopen zomer bewust voor, om de overstap naar Dussense Boys te maken. En inmiddels een paar maanden onderweg, heeft de oefenmeester het uitstekend naar zijn zin bij de vijfdeklasser uit Dussen. “Het is een heel leuke groep, met veel energie en potentie.”

Een goede klik met zijn spelers, had De Haas (48) dan ook al snel, vertelt hij. “De eerste maanden zijn hartstikke goed en fijn bevallen.” Al is het alleen maar, door de afstand die de inwoner van Dussen moet rijden. Nadat hij vorig seizoen nog voor de groep stond bij vierdeklasser Essche Boys, uit Esch. “Toen moest ik 45 of 50 minuten rijden, en kon ik ook vanwege mijn werk, soms maar tien of twintig minuten thuis zijn. Dan is dit veel beter te combineren met thuis.” Want met nog drie kinderen, hoeft de trainer zich niet te vervelen. “Dit is achteraf de ideale uitkomst.”

Even wennen

Hiervoor wonend in Vlijmen, kwam De Haas drie jaar geleden in Dussen terecht. Samen met zijn vrouw. “Die had al twee voetballende kinderen bij Dussense Boys.” Eén daarvan, Guus, geeft hij op donderdag training. “Samen met twee spelers van het eerste.” Hoe is de voormalig voorzitter van Vlijmense Boys eigenlijk zelf terechtkomen, bij de club? “Ik kende al wat jongens en mensen, dan blijf je ze toch altijd volgen. Tot Bob Leemans, aanvoerder bij het eerste, vroeg of het niet wat voor mij was.

Dan ga je kijken wat erin zit, en wat je van zo’n groep kunt maken.” Snel overtuigd, duurde het vervolgens niet lang, vertelt De Haas. “Binnen twee weken waren we een heel eind.” En ook in de praktijk, is het precies geworden wat hij had gehoopt. “Als je kijkt naar de trainingsopkomst en de motivatie van die gasten. We trainen iedere keer met zestien of zeventien man.” Ook het niveau, gaat steeds meer omhoog, merkt De Haas. “Je ziet ze echt stappen maken.” Puur door heel veel te herhalen. “Ik heb aangegeven hoe ik graag wil spelen. Niet alleen maar lange ballen, maar gewoon durven voetballen, dominant zijn en als de tegenstander de bal heeft, hem zo snel mogelijk terugveroveren.” Een speelwijze, waar zijn ploeg in het begin wel even aan moest wennen. “Het is anders dan ze gewend waren, als ik het zo hoorde.

Het was vaak inzakken en daarna profiteren van de ruimte. Aansluiten was er niet bij.” Toch beginnen zijn spelers steeds beter te begrijpen wat er van ze wordt verwacht, merkt hij. “Ik zie het iedere wedstrijd terug, maar wel in fases van vijf of tien minuten. Dat moet straks natuurlijk een hele wedstrijd zijn.” Hoe goed kende De Haas, die in het verleden onder meer werkzaam was bij GDC, het Tilburgse JPS, ONI en de jeugd van NEC, zijn nieuwe club op voorhand eigenlijk al? “Ik heb zelf bij Wilhelmina’26 gespeeld, en de enige goal die ik ooit heb gemaakt, was tegen Dussense Boys. En daarnaast volg ik het voetbal in de regio natuurlijk wel.”

Maximale

Misschien wel daardoor, kent hij een goede start, met de Dussense club. Ook in de beker. “We hebben veel goals gemaakt en de nul gehouden. Daar ben ik blij mee.” Waar legt hij de lat voor dit seizoen? “We gaan voor het hoogst haalbare, dus dat wil zeggen promotie. Of dat nou met een kampioenschap of via de nacompetitie is, we willen naar die vierde klasse.” Tevreden als ze dat voor elkaar krijgen, kijkt De Haas ook al met een schuin oog naar de toekomst. “We hebben een heel jonge groep, van gemiddeld 21 jaar.

Er staat regelmatig gewoon een jongen van vijftien in de basis. En ook met de O19, ligt er een goede basis om vervolgstappen te maken.” Met De Haas, wat hem betreft de komende jaren voor de groep. “Ik probeer die jongens echt mee te nemen in hoe we willen spelen. Door boven, maar vaak ook tussen de groep te staan. Ik vind persoonlijk contact, en een band opbouwen, heel belangrijk. Vooral om de groep compleet te houden.” Hoe zit het met zijn eigen ambities? “Ik loop al vanaf mijn 25ste mee als trainer en ben ooit bij Vlijmense Boys in de tweede klasse ingestapt als interim-trainer. Niveau is voor mij niet zo heel belangrijk meer, maar ooit weer terugkeren in de tweede klasse, is wel het ultieme doel.” Al moet het dan wel allemaal kloppen. “Ik wil vooral bij een club werken die de ambitie heeft om er het maximale uit te halen. Het geeft mij heel veel energie als spelers echt beter willen worden. Dat vind ik het belangrijkste!”