Na een meer dan mooi feestweekend ter afsluiting van het 100-jarig jubileum, kunnen ze bij Wilhelmina’26 terugkijken op een geslaagd jubileumjaar. Want begonnen in mei, kunnen ze niet anders dan content zijn, vertelt de onlangs vertrokken voorzitter Henk Treffers. “Hier waren we al een aantal jaar naar aan het toeleven.”
En dat is logisch ook, vindt Treffers (57), die in september afscheid nam als voorzitter. “We zijn in de gemeente Altena de eerste club die de 100 jaar aantikt. Dat maakt ons trots!” De reden dat ze dat bij Wilhelmina’26 voor elkaar hebben gekregen? “Toch wel de saamhorigheid van de club. Maar daarnaast ook de combinatie van op het veld het maximale eruit halen én de derde helft. Dat zorgt voor een bepaalde sfeer en beleving.” Sfeer en beleving die de inwoner van Wijk en Aalburg ook proefde tijdens de activiteiten in mei. “Toen hebben we onder meer een reünie gehouden, diverse activiteiten voor de jeugd en een grote feestavond voor leden en sponsoren.” Opgericht op 3 mei 1926, werd die mijlpaal in het weekend van 17 oktober nog één keer goed gevierd. “Dat was een feestweekend ter afsluiting.”
Veel steun
Ook die, was super geslaagd, vertelt Treffers. “Hier waren we al een aantal jaar naar aan het toeleven. Als het dan zo uitpakt, ben je daar natuurlijk enorm content mee.” Helemaal, als voormalig voorzitter. Een rol die hij op zijn veertigste op zich nam. “Ik ben in Genderen opgegroeid, maar mijn vader was een echte Wilhelmina’26-man. Ik ging altijd met hem mee op de brommer.” Zelf op zijn negende lid geworden van de club, speelde Treffers door de dienstplicht uiteindelijk slechts één jaar in de selectie. “Later ben ik nog in een vriendenteam gaan voetballen.” In de jeugd een snelle rechtsbuiten, daarna een luie spits, is Treffers inmiddels bijna vijftig jaar lid van de vereniging uit Wijk en Aalburg. “We staan hier echt voor elkaar klaar in goede en slechte tijden. Daar heb ik zelf ook veel steun aan gehad. Dat maakt het bijzonder.” Zeker, in de functie die Treffers als voorzitter jarenlang heeft gehad. “Je begint daar eigenlijk zonder ervaring aan, maar uiteindelijk heeft me dat als persoon enorm gevormd. Je krijgt er steeds meer grip op, en het heeft me ook veel contacten gebracht. Zowel binnen de club als met andere verenigingen.”
Geen functie
Toch vond hij het na zestien jaar, dus mooi geweest. “We hebben een jong bestuur, dus vond ik het altijd belangrijk om daar als ervaren bestuurder betrokken bij te blijven. Maar als voorzitter heb je veel bemoeienis, dus is het ook goed als er op een gegeven moment een andere kijk komt op dingen. Dat zorgt weer voor nieuwe energie binnen de club.” En voor zichzelf. “Het slokt toch stiekem veel tijd en energie op.” In combinatie met zijn eigen onderneming in hypotheken en verzekeringen, heeft Treffers behoefte aan even wat extra vrije tijd. “Ik blijf natuurlijk wel gewoon lid, maar wil even een jaar geen functie of mezelf vastleggen.” Iets wat de komende maanden, wel even wennen zal worden voor Treffers. “Ik ben hiervoor ook nog tien jaar lang jeugdvoorzitter geweest, tot het verzoek van de leden kwam, of ik het stokje van de toenmalige voorzitter over wilde nemen.” Daar even over nagedacht, besloot hij het te doen. “De club heeft toch iemand nodig die verantwoordelijkheid neemt en beslissingen durft te nemen.” Want, zo heeft Treffers in al die jaren wel gemerkt: “Als voorzitter ben je toch een beetje de olie in de machine. Je staat echt tussen de leden.” Bijvoorbeeld om ze te enthousiasmeren, of juist om een brandje te blussen. Hoe laat hij Wilhelmina’26 na zestien jaar voorzitterschap achter? “De club staat er financieel prima voor. En ook voor een dorp als Wijk en Aalburg, staan we er prima op.” Ook op sportief vlak, vindt hij. “Zonder te betalen, is de derde klasse wel een beetje het maximale.”
Steeds lastiger
De jeugd, is volgens Treffers dan ook van onmiskenbaar groot belang. “Daar moeten we actief in blijven, om op die manier aanwas te blijven genereren.” En te kunnen blijven presteren. “We willen toch wel minimaal in het linkerrijtje spelen.” Al is dat de komende jaren, wat hem betreft niet de grootste zorg. “Het wordt steeds lastiger om alle vrijwilligersfuncties in te vullen. De generatie na mij, is wat dat betreft gewoon minder enthousiast. Maar dat is volgens mij een maatschappelijk probleem. Mensen willen liever niet meer iets structureel doen. Dat is anders dan vijftien jaar geleden.” Gelukkig heeft Treffers daar zelf, allesbehalve last van. “Op zaterdagmiddag doe ik voor de lokale radio nog altijd het wedstrijdverslag van ons eerste. Dat blijf ik doen!” Want zonder het spelletje, kan de voetballiefhebber toch eigenlijk niet. “Ik zou het enorm missen als ik op zaterdag niet meer naar de voetbal zou gaan. Je kan maar een hobby hebben, hè?”