TERNEUZEN – Hij had de overschrijvingspapieren naar FC Axel al ondertekend. Toch besloot hij alsnog bij v.v. Terneuzen te blijven. ‘Ik had het nog altijd naar mijn zin maar wilde mezelf laten zien als centrumverdediger. Dat had ik al twee jaar aangegeven maar die kans kwam niet. Toen de trainer aangaf dat ik die kans dit seizoen zou krijgen hoefde ik niet meer weg en heb ik mijn overschrijving weer ingetrokken.’
De toezegging van trainer Soufian Dooms was voor de 20-jarige Terneuzenaar een bevestiging die hij nodig had. Sinds dat moment is hij er vol voor gegaan en wekelijks laat hij zien op die positie in het hart van de defensie een meerwaarde te zijn. Rust aan de bal, onverzettelijk in de duels, scherp in de coaching en tegelijkertijd af en toe een doelpunt meepikken. “Het gaat persoonlijk inderdaad niet onaardig. Ik heb er ook heel veel voor gedaan en hard aan mezelf gewerkt. Zeker ook in fysieke zin. Veel in de sportschool krachttraining gedaan en dat heeft de vruchten wel afgeworpen tot op heden.”
Uijtdewilligen speelt na zijn terugkeer van JVOZ alweer vier seizoenen bij de roodzwarten en is blij met de kansen die hij heeft gekregen. “Ik heb bij JVOZ echt enorm veel geleerd. Ik vertrok overigens als buitenspeler. Uiteindelijk ben ik daar in de verdediging gezet. Tijdens een wedstrijd was ik kritisch op de verdedigers en daarop besloot de trainer iets bijzonders. ‘Laat jij dan zelf maar zien hoe het als verdediger wél moet’ en hij zette me achterin. Dat ging toen ook tot mijn eigen verrassing erg goed en sindsdien ben ik nooit meer uit de verdediging weggegaan haha.”
En zou keerde hij dus met een hoop extra voetbalervaring terug op zijn zestiende om bij de eerste selectie van de derdeklasser aan te sluiten. “Toen stond ik vooral linksback of soms ook op het middenveld. Ik heb misschien wel de bouw van een back en de diepgang maar toch voelde ik me niet comfortabel. Dat had ik aangegeven en eindelijk mag ik het nu centraal laten zien. Op die manier kom ik veel vaker aan de bal, kan ik me meten met de spitsen en mezelf meer met de opbouw bemoeien. Maar het uitschakelen van spitsen en voorkomen van doelpunten vind ik echt heerlijk.”
Daarmee hoop hij een voorname bijdrage te leveren aan de sportieve prestaties en de doelstellingen van de ploeg. “Voor ons is het halen van de nacompetitie echt de eerste prioriteit. Dat hebben we vorig seizoen niet gehaald en moet nu minstens het doel zijn. Dat wordt wel een fiks karwei want we zitten op zijn zachtst gezegd niet in een kinderachtige klasse. Er zijn veel sterke teams die allemaal grote ambities hebben net zoals wij. Het is zaak om elke week bij de les te zijn en om vooral bij te blijven en punten te blijven pakken.”
De linksbenige verdediger speelt op de positie die hij wilde, krijgt alle vertrouwen van zijn trainer én speelt wekelijks met zijn oudere broer Dyson. “Dat laatste is wel heel speciaal moet ik zeggen en ook echt superleuk. Hopelijk komen er zo nog heel wat seizoenen achteraan waarin we ons allebei steeds meer ontwikkelen als speler en belangrijk kunnen zijn voor het team.”
Als centrale verdediger is hij ook zelfkritisch en ziet zeker nog een hoop verbeterpunten. “Ik moet nóg fitter worden qua conditie en werken aan een betere lange pass. Ik kan ook best nog fel reageren in het veld, een aspect waar ik nu erg op let. Ik ben nog jong en heb hopelijk nog heel wat seizoenen voor de boeg. Daarin wil ik zo goed mogelijk presteren bij Terneuzen en dan zie ik wel wat mijn voetbaltoekomst me verder gaat brengen.”