David Almekinders wil stappen maken met jeugdige Aardenburg-selectie

0
3
David Almekinders

AARDENBURG – Na vijf seizoenen IJzendijke nam David Almekinders bewust een ‘sabbatical’. Om meer thuis te zijn bij het gezin en even afstand van het trainersbestaan te nemen. Toen het begon te kriebelen wilde hij wel terugkeren, maar dan als ‘parttime-trainer’. Die kans deed zich voor bij AVC Aardenburg. ‘Dat was prettig en het bevalt me erg goed tot nu toe.’

Dit seizoen vormt West-Zeeuws-Vlaming een duo met Bart van de Wijnckel, die eveneens als ‘parttimer’ bij de jonge Aardenburgse selectie voor de groep staat. “We zijn er altijd samen op zaterdag zoveel mogelijk samen bij. Maar doordeweeks nemen we elk één van de trainingsavonden voor ons rekening en die samenwerking loopt tot op heden prima.”

Het was voor Almekinders, die in het verleden ook als trainer nog actief was bij v.v. Cadzand, een uitdaging om als trainer niet de volledige verantwoordelijkheid alleen te dragen. “Het was even afstemmen en wennen in het begin. Maar nu draait het en is het erg prettig dat AVC Aardenburg als club me op deze manier de mogelijkheid geeft om het trainerschap, het voetbal en het privéleven op een voor mij optimale wijze te kunnen invullen.”

De afgelopen seizoen was men bij de vijfdeklasser niet getrakteerd op klinkende resultaten en een vooruitzicht op sportief glorieuze tijden. Toch was dat voor Almekinders geen reden om de rol als trainer er niet op te pakken. “Nee zeker niet. Ik merk dat er een enorm leergierige groep jonge spelers staat. Met een tweetal wat ervaren jongens. Maar er valt nog heel veel uit te halen denk ik. Want die gasten zijn eigenlijk een paar jaar geleden té vroeg voor de leeuwen gegooid. Noodgedwongen omdat men bij de club in het standaardvoetbal wilde blijven. Dat was enerzijds mooi, maar voor de jongens kwam die immense stap misschien te vroeg. Nu gaan we back to basic om vanaf daaruit weer te bouwen.”

En dat bouwen gaat vaak met vallen en opstaan. Dat is het Aardenburgse trainersduo inmiddels wel al duidelijk geworden. “Bart is met die jongens opgegroeid en kent ze van haver tot gort. Ik ben er vrijwel blanco ingestapt. Dan zie je ook andere zaken. Ik ben blij verrast over de inzet, de trainingsopkomst en de bereidheid te leren en in zichzelf te investeren. Soms is het qua keuzes en veldspel nog wel wat naïef en worden er fouten gemaakt. Die worden, zeker door de meer ervaren teams, dan direct afgestraft. Maar we zijn in opbouw met deze groep en ze kunnen absoluut nog veel stappen maken om beter te worden. Dan zijn dat allemaal nuttige leermomenten.”

Men hoopt bij de vijfdeklasser in elk geval om het beter te doen dan het de afgelopen jaren is gegaan. “Toen ik begon heb ik niet persé naar niveau gekeken. Maar als je merkt dat jongens willen en je ziet op trainingen en ook in wedstrijden dat het spel beter wordt en jongens dingen oppakken, dan zou het mooi zijn om het te vertalen in punten. Want dat is wel waar mensen naar kijken. Ik zie het zeker positief tegemoet. Een harde doelstelling hebben we niet, maar als we dit seizoen een paar teams onder ons weten te houden dan hebben we het met z’n allen uitstekend gedaan.”