Benjamin Meijdam (33) speelde zijn hele jeugd en vrijwel zijn complete seniorenloopbaan bij Heukelum, omringd door vrienden. Op één avontuurlijk jaar bij Sliedrecht na bleef hij zijn club altijd trouw, ondanks interesse van clubs die klasses hoger speelden.
Interesse van elders was er genoeg. Jarenlang klopte LRC bijna ieder seizoen aan, en ook IJsselmeervogels, Roda Boys en WNC toonden interesse. “Ik had altijd zoiets van: ik hoef niet per se weg.”
Het uitstapje naar Sliedrecht
Drie seizoenen geleden deed hij het toch: zijn oud-trainer Marco Verbeek was trainer bij Sliedrecht en vroeg of zijn oud-speler, Meijdam, naar de club kwam. Vlak voor de eerste officiële wedstrijd van het seizoen, een bekerduel, kwam Verbeek echter vertellen dat hij zelf alweer vertrok, naar Baronie. “Maar hij zei: je kan nu nog stoppen. Want je hebt nog geen wedstrijd gespeeld.” Maar Meijdam, die vond dat hij zijn woord naar de club al had gegeven, bleef. In de voorbereiding vielen vijf belangrijke spelers geblesseerd uit, waardoor hij al tijdens het tweede bekerduel de aanvoerdersband kreeg, nog voordat hij goed en wel ingeburgerd was. Het team eindigde stijf onderaan. “Maar de sfeer was top. Ik heb er echt vrienden aan overgehouden. We wisten al snel dat het een verloren seizoen was, dus maakten we er maar het beste van.”
Na dat seizoen lag er al een akkoord met WNC, destijds actief in de vierde divisie. Ruim voor de start van het nieuwe seizoen trok Meijdam zich alsnog terug. De reismotivatie woog zwaar: twintig minuten rijden, vier keer per week, een groot deel van het seizoen in de regen en kou. “Toen zat heel dat jaar bij Sliedrecht alles qua gevoel zo zwaar tegen. Ik dacht: hou het maar simpel.” Hij koos voor Heukelum, waar de club op een paar minuten fietsen ligt, en voor zijn vrienden.
Dit is nu zijn derde seizoen terug bij Heukelum. De selectie is al drie jaar grotendeels hetzelfde, al zijn de jongens die bij zijn terugomst 18 of 19 waren inmiddels begin twintig en een stuk ervarener. De ploeg degradeerde van de derde naar de vierde klasse, en promoveerde vorig jaar weer terug.
Dramatische nacompetitie
Die promotie kwam tot stand via een bijzonder verhaal. Heukelum eindigde als tweede achter kampioen Arkel, wat één enkele nacompetitiewedstrijd betekende, tegen DSC uit Dordrecht. Negentig minuten lang was Heukelum de betere ploeg, maar de keeper van DSC hield alles tegen. Een ongelukkig doelpunt bracht DSC op voorsprong, waarna de tegenstander op tijd ging spelen. Tien minuten voor tijd kwam Heukelum via een vrije trap alsnog langszij. In de verlenging kreeg DSC een rode kaart, en uiteindelijk moesten strafschoppen de beslissing brengen. Meijdam nam zelf de verantwoordelijkheid, ondanks een eerder gemiste penalty in de competitie. “Ik vind dat je als aanvoerder die verantwoordelijkheid moet nemen.” Hij scoorde, en de Heukelum-keeper redde de beslissende strafschop van DSC.
Van 10 naar laatste man naar 6
Op het veld maakte Meijdam een eigen verschuiving door. Van oorsprong een 10, werd hij bij zijn terugkeer vooral op de laatste linie gezet nadat de ploeg te veel doelpunten tegen kreeg. Zo’n anderhalf seizoen stond hij als laatste man. Sinds een paar weken heeft nieuwe trainer John van Loen hem weer iets naar voren gehaald, naar de 6.
Grote ambities voor dit seizoen heeft Meijdam niet. “Als we lekker in de middenmoot meedraaien, is dat voor ons dikke prima.” Een promotie naar de tweede klasse verwacht hij met deze selectie niet meer mee te maken. Daar kan hij mee leven.
Ook zijn broer keerde terug bij Heukelum, na eerdere omzwervingen bij IJsselmeervogels en LRC. Een eigen bedrijf maakte trainen al snel onhaalbaar, waardoor hij het seizoen niet afmaakte. Inmiddels voetbalt hij ontspannen in het derde, zonder verplicht te hoeven trainen. “Ik ga elke thuiswedstrijd van hem kijken. Hij heeft er in vijf wedstrijden al tien of twaalf gemaakt geloof ik.”