Na veertien jaar als jeugdtrainer bij de club, staat Noël Sipkens vanaf dit seizoen als eindverantwoordelijke voor de groep bij tweedeklasser JEKA. Een stap waar de pas 31-jarige trainer maar wat blij mee is. “Ik voelde dat ik eraan toe was.”
Dus toen die kans op zijn pad kwam, had de inwoner van Teteringen niet al te lang nodig, om na te denken. “Ik voetbal sinds mijn vijfde bij JEKA, en vanaf het moment dat ik jeugdtrainer werd, was dit het einddoel. Om uiteindelijk hier, hoofdtrainer te worden van het eerste elftal.” In het bezit van zijn VC3, voelde Sipkens zich de afgelopen jaren dan ook niet of nauwelijks aangetrokken tot het trainen van de jeugd bij een BVO. “Wat dat betreft ben ik een echte clubman.”
Niet veel anders
En gezien zijn band met de club, is daar geen woord aan gelogen. “Ik ben hier nu in totaal veertien jaar lang jeugdtrainer geweest, dus ik heb zo’n beetje alle jeugdelftallen wel gehad en ken alle ins en outs van de vereniging.” De laatste twee jaar de O19 onder zijn hoede, voelde Sipkens dat hij er nu écht aan toe was. “Ik heb de afgelopen jaren hier en daar al wel vaker eens wat gesprekken gehad, maar dit was het ideale moment.” Want dat het vroeg of laat ging gebeuren, was voor de voormalig speler van JEKA en The Gunners, al wel duidelijk. “Dat was altijd het doel. Ik wist alleen niet wanneer.” Wat verwacht hij van zijn eerste klus als hoofdtrainer van een seniorenelftal? “Ik heb zelf natuurlijk bij verschillende clubs gespeeld, dus ik weet hoe het is. Tuurlijk zit er verschil tussen jeugd en senioren, maar daar zal ik de balans in moeten vinden.” Heel veel dingen anders, zal Sipkens dan ook niet gaan doen, verwacht hij. “Je komt nu jongens tegen van je eigen leeftijd, daar ga je anders mee om. Maar het plan blijft hetzelfde. Daar ga ik niet veel aan veranderen.” Wat zijn plan precies is? “Een herkenbaar spelsysteem, met aanvallend voetbal. Zoals we dat kennen binnen JEKA. Dat vind ik ook voor de doorstroming van de jeugd heel belangrijk.” En daarnaast, hoopt hij er echt een team van te maken. “Met durf, creativiteit, een hoge intensiteit op training en discipline.” Veel van zijn spelers, kent Sipkens al. “Een hoop jongens heb ik in de jeugd gehad, of heb ik zelfs nog mee samengespeeld. Dat is natuurlijk wel een voordeel, helemaal als je voor het eerst bij een eerste elftal start.”
Mooie momenten
Waar komt zijn passie voor het trainersvak vandaan? “Ik begon hier ooit samen met een vriend, met het trainen van de jongste jeugd. En later heb ik via het ROC in Tilburg mijn eerste trainersdiploma gehaald en uiteindelijk ben ik er zo in doorgerold.” Dusdanig, dat hij het inmiddels als een uit de hand gelopen hobby ziet. “In het dagelijks leven ben ik docent Lichamelijke Opvoeding op een middelbare school, dus ik vind het sowieso leuk om met mensen bezig te zijn. Op het veld staan, is het heerlijkste wat er is. Met het plezier van een groep, en alles wat daar omheen hangt. Als je dan samen iets weet te bereiken, zijn dat de mooie momenten in het voetbal.” Zoals ook het niveau, waarop hij actief was met de O19. “Daarmee speelden we in divisie 4, tegen profclubs. Dat is uniek voor een club als JEKA.” Waar ze de lat voor dit seizoen leggen, weet Sipkens nog niet. “Eind september gaan we samen met de groep kijken wat we willen bereiken. Maar ik weet wel, als onze groep compleet is, hebben we een geweldig elftal.” Stiekem, denkt hij dan ook al aan een mogelijke promotie naar de eerste klasse. “Ik denk dat we daar zeker de kwaliteiten voor hebben. En welke trainer zou dat nou niet willen?” Helemaal, in dienst van ‘zijn club’. “JEKA is gewoon een ontzettend warme club, met leuke medetrainers en veel vrijwilligers. De sfeer is altijd goed.” Vertrekken, ziet Sipkens zichzelf dan ook niet zo snel doen. “Ik vind het belangrijk om langer bij een club te zitten, en ik wil nu eerst wennen aan het seniorenvoetbal.” Om daarna, binnen enkele jaren zijn VC4 te behalen. “Zodat ik ooit op een hoger niveau zou mogen werken!”