In plaats van direct weer meedoen voor promotie, bivakkeert Internos een jaar na de degradatie uit de derde klasse, ook een niveau lager in de gevarenzone. Maar ondanks de mindere resultaten, geniet middenvelder Tom Staps nog net zo van het spelletje. “Voetbal blijft de leukste sport die er is!”
Ook als je meer verliest, dan wint. Zo blijkt. “Ik ga nog steeds iedere zaterdag met plezier en energie naar de club. Om te winnen!” Toch lukt dat dus vaker niet, dan wel. “Veel wedstrijden hebben we echt maar nipt verloren. Soms omdat we zelf de kansen niet afmaken, maar ook door een stukje conditie en winnaarsmentaliteit.” Want vooral op personeelsvlak, kennen ze bij Internos dit seizoen de nodige problemen. “Er zijn wat jongens gestopt, waardoor we vaak maar met een kleine groep trainen.”
Geloof
Een vervelende situatie, vertelt Staps (24). “Het is een combinatie van factoren. Onze kern bestaat uit leuke gasten en als op zaterdag om half drie het fluitje gaat, gaat iedereen er ook vol voor, maar als je dan na zeventig minuten toch weer merkt dat het lastig wordt, is dat wel heel moeilijk.” Want, realistisch als Staps is: “Het is ook een stukje kwaliteit. Zo eerlijk moet je zijn.” Toch weigert de inwoner van Etten-Leur, werkzaam als data-analist, om de handdoek in de ring te gooien. “Als je net een stapje extra zet voor elkaar, kom je al heel ver.” Precies zoals ze aan het begin van het seizoen deden. “We begonnen prima, dus ik had niet verwacht dat het uiteindelijk zo moeilijk zou worden.” Desondanks, is dat dus de realiteit. “Daarna kwamen we in een negatieve spiraal en snakten we echt naar een overwinning.” Het gat naar de veilige achtste plaats, is dan ook groot. “Vanaf nu spelen we eigenlijk alleen nog maar finales.” Finales, die gewonnen moeten worden. “Met volle inzet, ben ik er met deze groep van overtuigd dat het kan. Als je een paar keer wint, doe je weer mee.” Het doel, is wat Staps betreft dan ook niet veranderd. “Hoe lastig het ook wordt, handhaven is nog steeds onze doelstelling. Dat geloof moet echt bij ons gaan ontstaan.” Want het verschil met vorig seizoen, is aanzienlijk, heeft hij gemerkt. “In de derde klasse heb je bij iedere tegenstander een paar spelers met individuele kwaliteiten, die er echt bovenuit steken. Dat is nu veel minder. Nu draait het veel meer om het spelen als een team.” De verschillen onderling, zijn daardoor wel kleiner, vertelt Staps. “Iedere wedstrijd is interessant om te spelen. Bijna alle ploegen kunnen het elkaar moeilijk maken.”
Stofzuiger
Gemakkelijk, wordt het de komende weken dan ook niet. Beseft ook Staps zich. “Maar het is wel leuk om er samen voor te gaan.” Want, voegt hij daaraan toe. “Die spanning is mooi. Net als die beleving. Daar doe je het uiteindelijk ook voor, als voetballer.” In zijn geval, dus als speler van Internos. “Ik voetbal hier al vanaf mijn vijfde en heb nog nooit ergens anders gespeeld.” De reden daarvoor, is simpel. “Het is een leuke vereniging, met gezellige mensen en ik kom iedere keer met plezier naar de club. Vooral dat sociale aspect, is voor mij heel belangrijk. Ik zit hier echt op mijn plek.” Een vertrek uit Etten-Leur, ziet de middenvelder dan ook niet zo snel gebeuren. “Eigenlijk weet ik zeker dat ik altijd bij Internos blijf!” Spelend als stofzuiger op het middenveld. “Ik moet het vooral hebben van mijn verdedigende kwaliteiten, het kort zitten en mijn loopvermogen. Aan de bal, ben ik niet de beste.” Zijn eigen kwaliteiten, kent Staps dan ook als de beste. “De bal afpakken en inleveren bij de betere voetballers.” Precies wat voetbal voor hem zo mooi maakt. “Dat is de essentie van een teamsport. Ieders individuele kwaliteiten samen benutten.” Om op die manier, Internos in de vierde klasse te houden. “Daar gaan we vol voor!”
Klik op Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Internos voor meer informatie over de club.