BRESKENS – Als Expert Engineer bij DEME, een van grootste baggeraars ter wereld is Jan van den Broecke meer dan regelmatig weg uit Zeeuws-Vlaanderen. De voetbalschoenen blijven dan onaangeroerd in de tas en zijn naam staat dan niet op het wedstrijdformulier bij de zaterdag vierdeklasser. ‘Dat komt geregeld voor en als je dan thuis bent wil je ook andere zaken prioriteit geven. Die onregelmatigheid heeft me doen besluiten om andere keuzes dan voetbal te gaan maken.’
Maar tot het eind van dit seizoen hoopt de aanvaller zich nog wel te doen gelden op de momenten dat hij het zwart-witte tricot van ‘zijn’ club draagt. “Dat is wel de bedoeling. Het is een heel intensieve baan en dan is voetbal ook een mooie uitlaatklep. Maar ik heb dan ook graag tijd voor andere zaken zoals afspreken met vrienden of lekker een potje padel spelen hier in Breskens bij de Boskreek. Daar ben ik ook bestuurslid wat het nodige aan vrije tijd vergt. En doordat ik niet regelmatig kan trainen merk ik ook dat ik fysiek gezien vaker last heb van stijfheid en pijntjes na trainingen en wedstrijden.”
Sinds zijn zesde is Van den Broecke, wiens vader Bram in het verleden als spits flink wat Bressiaanse doelpunten op zijn naam schreef, actief voor de club. Sinds zijn achttiende is hij speler van het eerste, met uitzondering van afgelopen seizoen toen hij met vrienden in het tweede team voetbalde. “Doordat de trainer vertrok en met hem ook een aantal jongens uit Terneuzen ben ik weer aangesloten bij de eerste selectie. Alleen wordt het leven steeds drukker en ben ik ook al zo’n vijf keer voor een groot project richting Senegal gemoeten. Dat is intens en dan is een verplichting van drie keer aanwezig zijn met voetbal teveel. De teamsfeer van het voetbal is voor mij iets prachtigs, maar er zit maar vierentwintig uur in een dag en die wil ik zo goed mogelijk besteden.”
Spits is hij, naar eigen zeggen ook het eigen waar hij goed in is. “Klopt. Ik heb een neusje voor de goal en pikte in het verleden meer dan eens mijn doelpunten mee. Dit seizoen staat de teller echter maar op één goal. Veel te weinig, maar als je er meer niet bent dan wel dan is het ook logisch dat je ze niet maakt haha.”
Hij kijkt dan ook met heel veel voldoening terug op de jaren dat hij in het eerste actief is geweest. “Ik heb in al die seizoenen hier heel veel mooie dingen beleefd, maar het seizoen dat we meededen voor de titel onder Hubert van de Hemel was het allermooiste. Ik had toen een fase dat zowat elke schot op doel erin vloog en scoorde zestien goals. Ik scoorde zestien keer en had flink wat assists, echt een topseizoen waarin we promoveerde. Tegen Corn Boys maakte ik er vijf in een duel, iets wat zelfs mijn vader nooit als spits is gelukt.”
Met zijn 32 jaar is de Bressiaander één van de oudste spelers in een verder erg jonge spelersgroep. “De meesten zitten tussen de zeventien en tweeëntwintig jaar. Dus wat leeftijd betreft zorg ik wel voor wat extra ervaring. Het zou mooi zijn voor de club wanneer ze deze groep bijeen kunnen houden. Want er zit zeker talent in met veel potentie voor de toekomst. Dus wat dat betreft zie ik het hier zeker erg positief in. De meesten van mijn vrienden waarmee ik altijd speelde zijn inmiddels gestopt. Ik wil graag dit seizoen op een mooie manier nog afsluiten en hoop dat we nog één of twee plekjes kunnen stijgen. Lebo/SVN steekt er bovenuit, samen met Zaamslag. Daarachter komen we met Sluis en IJzendijke, dus wat dat betreft mogen we best tevreden zijn.”
Meer artikelen lezen over VV Breskens? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Breskens.