WESTKAPELLE – Voor veel jonge voetballertjes is het de droom om prof te worden of in elk geval in het eerste elftal te kunnen spelen van hun eigen club. Dat geldt echter niet voor Jesse Houmes. De 18-jarige inwoner van Westkapelle speelt in het derde elftal van de club en dat is voor hem meer dan prima.
“Zeker weten! Het is mijn eerste seizoen nu bij de senioren en dat bevalt uitstekend. Ik train doordeweeks bij het tweede elftal en op zaterdagen voetbal ik met het derde mee. De drang om in het eerste te willen spelen heb ik nooit gehad en realistisch gezien denk ik ook niet dat daar mijn kwaliteiten zouden liggen. Dus wat dat betreft het goed zoals het nu is.”
Houmes stapte aan het eind van vorig seizoen over van de JO17 naar de senioren en kwam dus terecht in het derde. “Daar spelen nog een aantal gasten zie negentien of twintig jaar zijn, dus het is niet zo dat ik ineens vanuit de jeugd tussen de ‘oudere’ mannen voetbal. Al zie je in de lagere elftallen natuurlijk wel meer spelers die wat ouder zijn bij de tegenstanders. Ook heel leerzaam wel want die bezitten allemaal veel meer voetbalervaring.”
De rechtsback is bezig aan zijn veertiende seizoen als voetballer bij De Noormannen en ziet ook zichzelf nooit een ander shirt dragen. “Nee joh! Dat is niet aan mijn besteed. Ik zit hier op mijn plek, het is een geweldige club en de spelers gaan allemaal perfect met elkaar om, het is één grote groep als we voor en na de wedstrijden in de kantine zitten. De verbroedering onder elkaar vind ik mooi. Voor het dorp is de club ook van groot belang want zeker op de zaterdagen is het clubhuis echt een ontmoetingsplek voor dorpelingen.”
In de jeugd en ook nu in het derde elftal maakt Houmes zich vooral als verdediger verdienstelijk voor het team. “Ik ben altijd wel verdediger geweest van nature. Mijn zal je als speler niet zo snel zien opduiken in de zestien van de tegenstander. Daar ligt mijn kracht ook helemaal niet. Ik ben een jongen die het moet hebben van het uitschakelen van zijn man en dan de bal inleveren bij een ploeggenoot. Vooral geen gekke dingen doen, maar het spelletje gewoon simpel houden.”
Met zijn ploeg speelt hij dit seizoen stabiel in de middenmoot en dat is prima gezien de vele blessuregevallen die bij de club zijn. “Er zijn bij het eerste en tweede een aantal jongens met langdurige knieblessures en dat zie je dan ook terug bij ons. Dan is het soms krauwen om aan voldoende spelers te komen. Maar gelukkig kunnen we het als teams nog altijd gevuld krijgen, al heeft het wel eens tot gevolg dat je met wisselende teams speelt. Niet ideaal maar wel heel logisch.”
Of hij zelf ooit de stap nog maakt naar eventueel het tweede weet de jongeling niet. “Ik train om fit te blijven en vooral omdat ik plezier heb in het spelletje. Het is voor mij nu ook nog allemaal wennen. Fysiek en qua spel gaat het ook in het derde sneller en harder dan bij de jeugd. Dat is aanpassen maar tot nu draai ik wel een stabiel seizoen denk ik. We spelen veel tegen vierde- en vijfde elftallen van grotere clubs. Die hebben ervaring in de ploeg al zie je toch steeds ook meer jongere gasten in de teams en dat is wel leuk ook.”
De gezelligheid onderling en het plezier, ongeacht winst of verlies, zijn de drijfveren voor de examen leerling VWO. “Absoluut! Ik leer veel en heb het naar mijn zin, meer moet dat toch niet zijn dan?”
Klik hier voor meer informatie over VV De Noormannen
Klik hier voor meer artikelen over VV De Noormannen