VLISSINGEN – Hij maakte toen zijn zoontje begon met voetballen bij SV Walcheren terloops de opmerking ‘Als ik iets kan doen…..’ Dat was voor mensen bij de club natuurlijk een dankbare tekst. Voor hij het wist was hij trainer bij de MO11, het team waar ook zijn dochter ging spelen. Die is inmiddels gestopt maar Tim Weijers is er nog altijd, nu als trainer bij de MO20. ‘Die meiden doen het geweldig en ik wil proberen om er het maximale uit te halen.’
“Die opmerking heb ik wel geweten haha.. Dat duurde niet lang want toen mijn dochter klaar was met zwemles wilde ze net als haar broer gaan voetballen. Ik trainde toen de JO9 en ben één avond per week bij de MO11 gaan meehelpen. Toen het seizoen erna mijn zoon stopte en de trainer bij de MO11 heb ik het overgenomen en nooit meer weggegaan. De afgelopen jaren ben ik steeds met het elftal meegegroeid en opgeschoven tot de MO20. Al een aantal jaren spelen we met deze groep fanatieke meiden boven ons kunnen maar steeds redden we ons opnieuw. Ook nu spelen wij met meiden van vijftien tegen dames van een jaartje of negentien en dat doen ze prima. We hebben best wat fysiek sterke meiden en dat is goed. Alleen tegen Bavel werden we overklast, maar verder…. Hun drive is groot en dat is geweldig om te zien.”
Weijers trainde zelf buiten de JO9 nooit andere jongens of heren. Hij geniet enorm van het werken met ‘zijn’ meiden, die hij sinds een drietal jaar samen met Ko Uijterhoeve onder zijn hoede heeft. “Ik heb niet echt voetbalervaring, Ko heeft dat wel en dat is erg leerzaam. Ook voor mij als trainer is dat prettig. Mijn dochter is inmiddels twee jaar gestopt nu maar ik kreeg vanuit de groep zelf de vraag of ik wilde doorgaan. Dat is een mooi compliment en dat kon ik dan uiteraard ook niet weigeren. Ik heb er nog altijd heel erg veel plezier in. Zowel bij de trainingen als de wedstrijden is er heel veel fanatisme en de wil om zichzelf te verbeteren. Dat werkt voor iedereen motiverend. Zelf heb ik ooit wel gevoetbald in Limburg waar ik vandaan kom. Zelfs nog veteranenvoetbal met mijn vader. Maar écht in een eerste elftal ofzo nooit.”
Met de ploeg heeft hij elk seizoen opnieuw de hoogste doelstelling om na te jagen. Ook nu weer. “We willen proberen om in deze fase kampioen te worden. Dat is een fikse klus, maar in alle voorgaande seizoenen dat ik nu trainer ben ik het slechts één jaar niet gelukt. Alle andere seizoenen zijn we kampioen geworden. Eén jaar hebben we 1e Klasse gespeeld tegen onder meer Excelsior Rotterdam. Dat team bleek qua niveau een brug te ver, maar verder hebben we altijd wel op dat niveau prima gepresteerd. Eén fase in de hoofdklasse hebben we het niet gered, omdat dit ploegen te sterk waren, maar in de 1e klasse doen de meiden al seizoenlang voor weinig teams onder.”
Nu hij al zeven jaar voor de groep staat is het ook regelmatig zo dat Weijers nadenkt over zijn trainerstoekomst. “Al jarenlang doe ik het met veel overtuiging, plezier en stop ik er stiekem best wel flink wat vrije tijd in. We hebben met z’n allen veel bereikt en ik heb in die jaren ‘mijn meiden’ zien groeien, beter worden en successen mee gevierd. Dan moet je ook eens kijken wat verder mogelijk is. Kansen zie ik altijd wel en het zou gaaf zijn om nog een keer kampioen te worden. Een fikse klus, maar wellicht wel een prachtige afsluiter van een heel mooie tijd.”
Klik op SV Walcheren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Walcheren voor meer informatie over de club.