Nog nooit kampioen geworden of gepromoveerd, maakte Marijn Huibrechtse drie seizoenen geleden de overstap naar DVV’09. En nadat die droom met een kampioenschap in vervulling was gegaan, keerde hij dit jaar terug op het oude en vertrouwde nest. “FIOS is mijn cluppie.”
Een clubmens, kun je de 34-jarige Huibrechtse zonder enige twijfel dan ook wel noemen. “Ik ben hier op mijn vierde of vijfde begonnen en debuteerde toen ik vijftien was al in het eerste.” Toch droeg hij ook het shirt van Den Bommel én dus DVV’09. “Als voetballer zat het altijd in me, om voor het hoogst haalbare te gaan. En ik was nog nooit kampioen geworden. Dat miste ik nog in mijn carrière.”
Om de hoek
Dus toen de club uit Dirksland drie jaar geleden opnieuw interesse in hem toonde, was dat voor de verdediger uit Achthuizen het overwegen waard, vertelt hij. “John Kleijn was daar op dat moment de trainer en die kende ik nog. Daarnaast had ik al een aantal keer contact met ze gehad.” Ditmaal, besloot Huibrechtse het te doen. “Mede door Johan de Waal. Toen ik op mijn vijftiende debuteerde bij FIOS, speelde hij hier al in het eerste. Later is hij naar DVV’09 gedaan. Ook daarom wilde ik graag die stap maken, om na al die jaren weer samen te spelen. Dat vond ik heel bijzonder.” Kampioen geworden in de derde klasse, was het voor de centrale verdediger na twee seizoenen tijd, om weer terug naar huis te gaan. “FIOS is mijn cluppie. Ik ben een clubmens en het is letterlijk om de hoek.” Maar dat niet alleen. “De club heeft altijd wel de ambitie om iets te bereiken. Dat trekt me en daar wil ik ze graag bij helpen. Wat dat betreft ben ik wel echt een voetbaldier.” Zijn terugkeer bij de vijfdeklasser, voelt voor Huibrechtse dan ook als een warm bad. “FIOS bestaat voor mij uit gezelligheid. Zeker met al die vrijwilligers. En daarnaast, speelt mijn broertje (Bart) ook in het eerste en zit mijn vader (Marcel) in het bestuur.” Kortom, één grote familieclub dus eigenlijk. “Het is heel leuk om samen te spelen en straks misschien ook wel af te sluiten.” Want met inmiddels een zoontje dat ook op voetbal zit, heeft Huibrechtse het er zo nu en dan maar druk mee. “Daarom heb ik ook heel lang getwijfeld of ik de overstap naar DVV’09 zou maken. Met mijn gezin en werk. Dat was een lastige keuze.”
Goede weg
Eén die hem uiteindelijk een hoop heeft opgeleverd. “Als ik er over begin te praten, ga ik weer glunderen en lachen. Ik heb daar vrienden opgedaan, maar vooral de trainingen, waren fantastisch. Iedereen is fit en kan goed voetballen. En als je met goede voetballers speelt, dan groei je daar vanzelf ook in mee. Achteraf ben ik heel blij, dat ik toen die keuze heb gemaakt.” Afgelopen zomer, moest Huibrechtse dan ook wel even wennen. “De vijfde klasse is toch een heel ander niveau.” Maar ontevreden, is hij voorlopig niet. “Ons doel was om meer punten te pakken dan vorig seizoen. Dat is gelukt!” Al ziet de routinier nog genoeg ruimte voor verbetering. “We zijn te wisselvallig, mede door een aantal blessures. Dat is een proces waar we in zitten. Zoiets heeft tijd nodig.” Tijd, die je in de voetballerij niet altijd hebt, weet ook Huibrechtse als geen ander. “Natuurlijk hadden we op meer gehoopt, maar we zijn op de goede weg. Nu is het zaak om wedstrijden over de streep te gaan trekken en minder makkelijk goals weg te geven. Want voorlopig, zijn we nog niet stabiel genoeg.” Al heeft dat ook met de leeftijd te maken, weet hij. “In principe kunnen we van iedere tegenstander winnen, alleen komt daar soms ook strijd bij kijken. Dat missen we nog wel eens, als jonge groep.” Voorlopig op een dertiende plek, durft Huibrechtse omhoog te kijken. “Als we nog een paar plekjes stijgen, hebben we gewoon een goed seizoen gedraaid.” Om vervolgens, de blik op de toekomst te richten. “Iedereen bij elkaar houden, versterkingen halen en dan verder groeien.” Aan de instelling, zal het volgens hem in ieder geval niet liggen. “We willen graag en ook qua trainingsopkomst, gaat het een stuk beter. Daar ligt wat mij betreft de sleutel.” Tot succes. “Vooral in het coachen én het met elkaar bezig zijn, hebben we stappen gemaakt.” Iets waar ook Huibrechtse zelf, zijn steentje aan probeert bij te dragen. Als aanvoerder. “Dat vind ik wel echt een eer. Ik vind het ook leuk om met die gasten bezig te zijn.” Inmiddels dus als leider centraal achterin. “Ik ben begonnen als spits, daarna stond ik altijd op het middenveld. Nu probeer ik van achteruit de boel neer te zetten, rust te bewaren en voetbal te brengen.” Iets wat hij voorlopig, ook nog wel even blijft doen. Want aan fitheid, geen gebrek. “Ik doe veel om zo fit mogelijk te blijven. Van fitnessen en rekoefeningen, tot aan ijsbaden.” Wie weet, waar dat FIOS en Huibrechtse ooit nog brengt. “Het zou mooi zijn als we volgend seizoen bij de eerste zes kunnen eindigen. En dromen van de vierde klasse mag best, toch?”
Klik op FIOS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FIOS voor meer informatie over de club.