Damiën Muller maakte de voetbalreis langs Nieuw-Lekkerland, Capelle, XerxesDZB, Oranje Wit en straks terug naar ‘Lekkerland’. Hij vertrekt bij Oranje Wit omdat hij solidair is met zijn trainer Pippy Pruymboom.

DORDRECHT – Oranje Wit kon zich dit seizoen niet meten met de beide topploegen, kampioen Sportlust’46 en Sliedrecht. Op de voorlaatste speeldag van de competitie in de eerste klasse C ging een kruis door de nacompetitiekansen voor de Dordtse club en dus ook voor Damiën Muller om een vervolg aan het enerverende seizoen te breien.

Het verhaal over de Pruymboom-affaire binnen Oranje Wit is uiteraard bekend. Jan-Willem Bozuwa, voorzitter van Oranje Wit, stak in februari bij een verklaring aan het AD, deels de hand in eigen boezem. ,,Als bestuur en technische commissie van Oranje Wit waren wij van mening dat het na negen jaar met Pippy tijd was voor een nieuwe trainer, die een frisse wind door heel de club kan laten waaien. De manier waarop dat proces de laatste weken is gegaan, is alleen heel slecht geweest, daar ben ik me ook van bewust. Ik heb er vertrouwen in dat we nog een geschikte opvolger vinden.’

De spelersgroep reageerde als door een wesp gestoken. Vrijwel alle spelers zijn solidair met Pippy Pruymboom en vertrekken. Dat geldt zeker ook voor de 26-jarige Damiën Muller. ,,Ik was heel graag nog een jaar bij Oranje Wit blijven voetballen als Pippy en zijn assistent Frank Wierks waren gebleven. Tien jaar Pippy bij Oranje Wit had ik graag willen meemaken. Toen de club hun standpunt richting ons formuleerde, heb ik direct gezegd dat ik zou vertrekken. Er is veel misgegaan bij Oranje Wit. Als je je trainer wilt lozen, doe je dat toch niet in februari. De trainer kan dan geen kant meer op. Het vreemde is dat wij tijdens het trainingskamp in januari alles met de trainersstaf richting het volgend seizoen hebben doorgesproken. Zelf had ik toen nog twijfel, want ik wilde eerste fit worden. Het is een klein wonder dat Pip toch weer een club in Dordrecht (Wieldrecht, red.) heeft gevonden.” Muller had in zijn achterhoofd meteen het idee om naar Nieuw-Lekkerland terug te keren. ,,Ik heb daar nog even mee gewacht. Op 23 februari, toen wij thuis tegen Nieuw-Lekkerland speelden, heb ik bekendgemaakt dat ik de overstap naar Lekkerland maak. Andere clubs heb ik afgehouden. Toevallig zag ik deze week dat het precies zes jaar geleden is dat ik afscheid nam en naar Capelle ging vertrekken.”

Bij Nieuw-Lekkerland en Capelle beleefde Muller zijn absolute hoogtepunten. ,,Die promotie naar de hoofdklasse met Lekkerland was fantastisch. Niet te vergeten ook de uitwedstrijd met Capelle voor de beker tegen FC Groningen, met bijna tienduizend toeschouwers, in de Euroborg. Vooral dat was uniek omdat ik toen in de basis mocht starten. Ik stond tegenover Eric Botteghin. In de euforie ben ik vergeten zijn shirt te vragen. Een ander hoogtepunt was toch ook de wedstrijd met Capelle bij Kozakken Boys. Wij wonnen met 1-3 en mijn maatje Gwaeron Stout (Kozakken Boys, red.) en ik scoorden allebei.”