Aad de Winter viert dit jaar zijn 15-jarig jubileum als huisfotograaf van voetbalvereniging Katwijk. Geen speler of speelster in het oranje die niet door hem werd gefotografeerd. Na een ochtend en middag plaatjes schieten op sportpark De Krom staat de volgende morgen het resultaat op zijn website.

Hoeveel kiekjes hij gemaakt heeft? “450.000. Reken maar uit. Ik doe jaarlijks zo’n zeventig wedstrijden en maak dan gemiddeld tussen de vijf- en zevenhonderd foto’s. En dat vijftien jaar lang.”

De Winter (55) zegt het alsof het de normaalste zaak is. “Voor mij is dat het wel, voor iemand anders misschien niet. Maar ik vind het leuk. Ik vind het een hobby. Ik hoef er ook niet aan te verdienen. Als mensen het origineel willen hebben, vraag ik een euro. Ik heb al een fantastische baan.”

De Winter werkt op Schiphol als controler information officer. “Ik onderhoud de communicatie met de cockpit. Niet vanuit de verkeerstoren, maar vanaf de grond.”

Voordat hij op de nationale luchthaven ging werken, was hij al veel te vinden langs de baan. “Ik ben vanaf 1982 vliegtuigspotter. Sinds die tijd fotografeer ik dus heel veel.”

Toen zijn zoon ging voetballen bij Katwijk besloot hij in eerste instantie alles van zijn kroost vast te leggen op de gevoelige plaat. “In het begin deed ik alleen het team waar mijn zoon in speelde, maar op een gegeven moment vroegen ze me ook van andere teams om foto’s te maken. Op een gegeven moment was ik iedere zaterdagochtend en -middag met mijn camera in de weer langs de lijn. Mijn zoon zat inmiddels al lang en breed thuis.”

Hij werd ook huisfotograaf van Katwijk 1. “Piet Ouwehand heeft me gevraagd. Ik heb ja gezegd, maar ik heb wel meteen verteld dat ik niet altijd bij de wedstrijden aanwezig kon zijn. Mijn werk is op onregelmatige tijden. Dat gaat voor. Ik heb het in totaal negen jaar gedaan. Peter Teunissen, die jarenlang het tweede heeft gedaan, doet nu ook het eerste. Ik gun Katwijk een fotograaf die er altijd is.”

De Wint bekent dat hij eigenlijk niet zo veel met voetbal heeft. “Ik heb nooit zelf gevoetbald en als je mij vraagt naar tactiek of andere zaken, dan moet ik je het antwoord schuldig blijven. Het leuke van foto’s maken is dat je mensen fotografeert. Het maakte mij echt niet uit of ik bij het eerste of de E4 zat. Eigenlijk had ik met de spelers van Katwijk 1 het minste contact. Dat kwam niet alleen door de spelers, maar ook door mijzelf. Ik heb gewoon niet zo veel met voetbal.”

Dat De Winter emotioneel minder betrokken was, had volgens hem ook zo zijn voordelen. “Ik heb regelmatig bij wedstrijden naast fotografen van andere clubs gezeten die helemaal op gingen in de spanning van de wedstrijd. Daardoor miste ze de belangrijke momenten. Ik had daar geen last van. Ik klikte wel door. Een doelpunt voor Katwijk, of voor de tegenstander.”

Eén, historisch, moment kan zich nog wel helder voor de geest halen. De wedstrijd waarin Katwijk zich verzekerde van het algeheel amateurkampioenschap. “Uit bij Achilles’29 in Groesbeek was dat. Thuis was het 0-0 geworden, uit won Katwijk. Na het winnende doelpunt klom iedereen op elkaar, dat gebeurde voor mijn neus. Dat deed me wel wat.”

Als zijn werkschema op Schiphol het toe laat, is hij ’s ochtends en ’s middags bij Katwijk te vinden. “Mijn streven is om van alle teams minimaal één wedstrijd gefotografeerd te hebben. Doordeweeks krijg ik van Berend Moes het schema door. Vaak doe ik drie wedstrijden, soms eentje meer. De wedstrijden in de E- en D-jeugd duren wat korter.”

Met zijn 1200 millimeter lens klikt hij tijdens een wedstrijd aan één stuk door. Dat levert hem tussen de vijf- en achthonderd foto’s per wedstrijd op. “Ik zie de wedstrijd door mijn telelens. Ik probeer altijd dat de foto’s de volgende morgen al op mijn website staan.” De website van De Winter, bobkat.nl, is inmiddels een begrip. “Ouders en spelers zitten er echt op te wachten. Voor twaalf uur ’s middags heb ik al de nodige bezoekers gehad.” Leiders en trainers van de bezoekende partij krijgen keurig een kaartje van hem. “Je hebt tegenwoordig ook te maken met de AVG-wetgeving. Ik wil niet hebben dat er mensen op mijn website staan die dat niet willen. Rare of compromitterende foto’s plaats ik sowieso niet. Die filter ik eruit.”

Iedereen kan bij hem aankloppen voor een foto. Ook de media. “Toen ik het eerste nog fotografeerde, stuurde ik in de rust al een foto via wifi op naar voetbalindebollenstreek.nl.”

Hij kiest niet zoals veel fotografen voor de kant waar ze denken dat er gescoord wordt. “Ik blijf op dezelfde plek zitten. Dan heb ik de eerste helft de aanvallers van Katwijk, de tweede helft de verdedigers. Ook die verdienen mooie foto’s.”