,,Ho, ho: dat is geen vreemde uitslag hoor, want wij kunnen gewoon voetballen.” Een bulderende lach volgt. Het is Renato Dijkstra ten voeten uit. Een optimistisch persoon, die vertrouwen heeft in zijn spelersgroep bij zaterdag-derdeklasser Bevelanders.

We spreken hem medio februari na de eclatante 6-1 overwinning van zijn Bevelanders tegen De Noormannen. Een uitslag die bij de verslaggever de wenkbrauwen ietwat doet fronsen. Dijkstra: ,,Wij hebben dit seizoen geen spits die er even 25 inschiet, maar het was zo’n wedstrijd dat alles lukte. Na de rust hadden we windje mee en gingen we als de brandweer. Ik ben van plan om 24 ventilatoren achter ons doel te bouwen… Het was geweldig op te zien.”

De uitslag stond niet op zich, want Bevelanders is net als vorig seizoen redelijk op weg om rechtstreekse degradatie ontlopen. Toen stapte Dijkstra halverwege in als trainer. ,,Ik voetbalde vorig seizoen enkel bij Vlissingen 2, maar ik was net door m’n knie gegaan en had op voetbalgebied dus even niks te doen. Toen belde Bevelanders en vervolgens heb ik het elftal netjes in de derde klasse kunnen houden. Hopelijk lukt dat dit seizoen ook, en volgend seizoen ook. Want we hebben nog maar een jaartje bijgetekend”, zo vertelt de Vlissinger.

Pantoffels
Dijkstra kan dit jaar wat meer bouwen aan zijn elftal, in tegenstelling tot vorig seizoen. Er stroomden zelfs vijf JO19- spelers door. ,,Vorig seizoen stonden we soms maar met zeven man op de training. Bij Bevelanders zijn er nu gelukkig heel wat gasten die er negen van de tien keer zijn, maar als oma nieuwe pantoffels krijgt moeten sommige spelers daar bijvoorbeeld naartoe om te gaan klappen. Er zijn er bij die wel heel makkelijk zijn…”

De veertiger merkt daarbij het verschil tussen een dorpsclub en bijvoorbeeld het zaterdagelftal van VC Vlissingen, waar hij voorheen trainer was. ,,Op een dorp spreken spelers elkaar toch makkelijker aan op bepaalde zaken. Bij Vlissingen ging men elkaar echt niet corrigeren hoor.”

Tactische aanpassingen
Dijkstra, ex-prof van onder Excelsior en VC Vlissingen, geniet van het trainerschap in de derde klasse, en de echte ambitie om tot het niveau te komen dat hij als voetballer haalde heeft hij dan ook niet. ,,Ik vind het gewoon leuk om met jonge gasten te werken die zin hebben om beter te worden. Ik houd het spelletje ook graag simpel. Wel moet ik zeggen dat ik de tweede seizoenshelft vaak leuker vind. Dan ken je de tegenstanders een beetje en kun je als trainer wat tactische aanpassingen doen.