ZIERIKZEE – Met het doorschuiven van een aantal talentvolle spelers uit de JO19 en enkele versterkingen kreeg men bij MZC’11 wat men wilde, namelijk een brede en kwalitatief goede selectie om uit te kunnen putten. ‘En gezien het grote aantal blessures aan het begin was dat enigszins nog ons geluk’, zegt aanvoerder Sven Heijboer.


En blessures waren er in Zierikzee meer dan hun lief was tijdens de voorbereiding en bij de start van het seizoen. Het is volgens Heijboer ook mede een verklaring voor de tegenvallende start die hij en zijn teamgenoten hadden. “Zonder meer, want we hebben nu een brede en kwalitatief goede selectie. Maar als er daarvan enkele belangrijke basisspelers met uiteenlopende klachten wegvallen, dan is dat toch moeilijk op te vangen. Want je kan van een talentvolle speler die overkomt uit de JO19 niet verwachten dat die direct hetzelfde brengt als een speler die al enkele seizoenen seniorenvoetbal speelt.”

Veel spelers hadden bijvoorbeeld spierblessures en liesklachten. Dat laatste was een euvel waar op de ervaren middenvelder zelf mee te maken kreeg. “Dat was wel enorm zuur. En wat de exacte oorzaak was, daar heb ik geen verklaring voor. Want de meeste jongens hebben toch in de voetballoze periode zelf ook aan hun fitheid gewerkt. Maar dan blijkt de intensiteit toch anders te liggen. Al zie je nu bij de profs ook heel erg veel blessures ontstaan. Maar gelukkig zijn de meesten wel hersteld inmiddels, al is het dan wel balen dat we niet optimaal kunnen trainen en geen wedstrijden spelen.”

Toch hoopt Heijboer wel, dat ze nog kunnen voldoen aan de doelstelling die de spelersgroep en technische staf met elkaar hebben uitgesproken. En die ligt toch ambitieuzer dan de voorgaande jaren. “Toen was handhaven het motto, maar nu willen we toch meer. Kijken of we dat met elkaar kunnen realiseren. We willen stabiel in de linkerrij eindigen en misschien een periode pakken áls die in het vervolgplan van de competitie door de KNVB niet worden geschrapt. Het belangrijkste is dat we überhaupt weer groepstrainingen mogen gaan doen en wedstrijden kunnen spelen, want dat is toch waarvoor je voetbalt uiteindelijk.”

Hij begon ooit als jochie bij VV Zierikzee en speelde daarna van de D-pupillen tot de B-junioren voor JVOZ. Op zijn zeventiende keerde hij terug in Zierikzee dat inmiddels MZC’11 was. En die terugkeer is hem meer dan goed bevallen. Hij is sinds hij in het eerste speelt al meer dan regelmatig belangrijk gebleken voor de ploeg, maakte een kampioenschap mee en draagt inmiddels alweer enkele seizoenen de aanvoerdersband. “Een eer natuurlijk en het zorgt ook voor een stuk verantwoordelijkheid. Bovendien is er een goeie klik met deze trainer. we hebben ook regelmatig over zaken rondom het elftal of bijvoorbeeld een bepaalde tactiek. Dat vind ik enorm waardevol en zegt ook veel over het type trainer dat Edwin is. Hij weet hoe hij een groep moet raken en communiceert veel. Dan is er duidelijkheid bij iedereen en acceptatie. Dat is enorm belangrijk om tot goeie prestaties te kunnen komen. Er is op dat vlak wel weer rust en daar was de groep ook wel aan toe. Bovendien is de concurrentie toegenomen in de selectie en dat houdt iedereen scherp. De trainer moet echt wekelijks keuzes maken en dat hebben we jaren niet echt gehad.”

Wat de KNVB ook voor beslissing neemt over het competitievervolg, het maakt voor de captain weinig uit al heeft hij gezien de start wel een kleine voorkeur. “Op nul beginnen met een schone lei en dan een halve competitie haha, dat zou voor ons ideaal zijn. De groep is volledig en fit dus ik zie het wat onze kansen betreft niet somber in. Al moeten we het uiteindelijk wel op het veld laten zien.”

Klik hier voor meer informatie over MZC’11
Klik hier voor meer artikelen over MZC’11