Arnemuiden

Jesse Mol (20) is al zijn hele leven linksbuiten. Hij is begonnen met voetballen bij de kleine dorpsclub V.V. Wemeldinge. Tegenwoordig komt hij uit voor V.V. Arnemuiden.

Na drie jaar Wemeldinge wilde hij een stapje hogerop en vertrok hij naar de JO11-1 van V.V. Kloetinge, wat uitkwam in de hoofdklasse. “Na daar één jaar gespeeld te hebben mocht ik de mooie stap maken naar de tweede divisie bij JVOZ als D-pupil. Ik speelde daar mooie wedstrijden tegen veel profclubs denk aan clubs als PSV, AZ, Willem 2/RKC en NEC. Ik toch koos om terug naar mijn vrienden te gaan bij Kloetinge kwam ik daar in de JO13-1 terecht. Daar kwam ik Glenn Weesepoel tegen die toen ook voor Kloetinge koos omdat hij een stapje hogerop wilde. Wij hebben toen samen elk hoogste jeugdelftal doorlopen van V.V. Kloetinge en zijn toen steeds betere vrienden geworden.”

Het hoogte punt van zijn carrière is dan ook het kampioenschap met Kloetinge JO19-1 in de vierde divisie. Ik was een vaste waarde op de linksbuiten positie (als eerste jaar JO19). Dit was voor mij een mooi jaar omdat ik me toen erg goed speelde, ik veel goals had en erg veel assists.”

Het jaar daarop hij tegen grote amateurverenigingen als ARC, Quick of Alphense Boys. “Dit jaar was een moeilijk jaar voor ons, na een slecht begin haalde we als nummer laatste nog bijna de laatste periode binnen, dit was helaas met twee punten te weinig niet genoeg voor handhaving. Wij degradeerden toen dus terug naar de vierde divisie. Het hoogte punt van dat jaar was wel dat we ARC JO19-1 versloegen in hun mogelijke kampioenswedstrijd door een vrije trap van mij in de allerlaatste minuut. Dit jaar kwamen wij ook ver in de beker maar werden we uitgeschakeld in de halve finale door FC Dordrecht JO19-1. Dat jaar daarop zouden Glenn en ik allebei naar Jong Kloetinge gaan. Glenn wou dit echter niet en koos terug te gaan naar SSV in het eerste. Ik koos om het wel te doen en heb afgelopen jaar dus in Jong Kloetinge gespeeld.”

“Glenn Woespoel en ik zijn die lange tijd bij Kloetinge erg goede vrienden geworden. Wij delen alles en zijn vorige zomer samen op vakantie naar Mallorca geweest. Dit jaar zouden we samen met onze vriendengroep naar Lloret gaan maar dat zit er helaas niet in dit jaar.”

Samen met vriend Glenn hadden de twee de droom om samen voetballen, maar wel een in eerste elftal. “Ik was vorig jaar al in contact geweest met Arnemuiden en had zelfs al een paar keer meegetraind. Dit is toen echt niet tot een overstap gekomen omdat ik het nog een jaar bij Kloetinge wou proberen. Nu dit jaar Arnemuiden weer kwam en hun een nieuwe trainer hadden in de naam Daan Eikenhout. Heb ik besloten om die stap te maken, aangezien Glenn deze uitdaging ook aangaat is het voor mij een nog mooiere stap. Want nu ik naast te gaan voetballen bij deze prachtige club ook nog is ga voetballen met mijn beste vriend.

“Wij hebben voor Arnemuiden gekozen, omdat het een club is waar voetbal echt leeft, het hart van de supporters ligt daar op de tong en dat spreekt ons erg aan. Wij willen graag voetballen voor een club met sfeer waar het gezellig is en waar er altijd veel supporters langs de lijn staan. Dat was simpelweg niet bij Jong Kloetinge. Toen Daan Eikenhout ook nog is trainer werd was het voor ons helemaal simpel. Een goede trainer in onze ogen waar wij veel van kunnen leren denken wij. Wij kijken dus erg uit naar het volgend seizoen waarbij we prachtige wedstrijden gaan spelen. Denk bijvoorbeeld aan de vissersderby tegen Yerseke. Of andere mooie wedstrijden in de tweede klasse tegen Oostkapelle, Serooskerke of De Meeuwen.”

Zijn grootste hobby naast het voetbal is naar Feyenoord gaan. “Ik probeer alle wedstrijden van Feyenoord te gaan. Ik ben namelijk ook naar de laatste Europese wedstrijd van Feyenoord tegen FC Porto in Porto geweest met mijn maten. Met als hoogtepunt, toen ik een barretje stond in Porto, hoorde ik ineens het lied “De Klokken van Arnemuiden” gezongen door een groep Feyenoords uit Arnemuiden. Ik herkende het lied meteen en moest erg lachen!”

Wil je meer informatie over de club Arnemuiden? Klik hier.

Foto: Ron Quiten