Thomas Mangelaars (34) is in het dagelijks leven uitvoerder bij een bouwbedrijf, maar sinds het begin van 2019 is hij bij MOC terecht gekomen. “Ik deed toen ook nog Halsteren erbij voor mijn studie UEFA B assistent. Na de winter heb ik twee clubs te gelijk gedaan dit kwam, omdat de trainer van JO17-1 vertrok bij MOC ik was inmiddels al rond om dit seizoen de JO19-1 te gaan doen, wat uitkomt in de vierde divisie. Inmiddels ben ik een tweejarig contract aangegaan met MOC voor de seizoenen 2020-2021 (JO19-1) en 2021-2022 (nog open).”

De trainer vindt het leuk om met zijn huidige ploeg samen te werken. “Het grootste deel van de huidige JO19-1 selectie heb ik vorig seizoen ook gehad in de JO17-1. Hiermee speelde ik vorig seizoen nog nacompetitie voor promotie naar de derde divisie, helaas is die missie niet geslaagd. Ik vind deze groep ook erg speciaal, omdat deze groep is speciaal aangezien dat het eigelijk gewoon een grote vriendengroep is die elkaar al jaren trouw is. Ik hoop echt dat deze groep ooit de kans gaat krijgen in het eerste dit zijn spelers die binnen maar ook buiten het veld alles voor elkaar over heeft.”

Thomas vindt het leuk om op dit podium zijn kunsten als trainer te laten zien. “Dit niveau qua spelers en tegen tegenstanders is echt top. We spelen tegen grote clubs zoals Kozakken Boys en Smitshoek, waarvan het eerste elftal hoofdklasse of divisie speelt dat zegt ook wat over het niveau van hun JO19-1 elftallen en daar kunnen wij ons goed mee mengen. Anderzijds is het prachtig om jongvolwassen jongens de laatste stapjes bij te brengen en daarna af te geven aan een eerste elftal, tuurlijk zijn jongvolwassen niet altijd de makkelijkste maar dat houdt het een beetje spannend uiteindelijk staan we er allemaal met dezelfde missie en dat is wedstrijden winnen.”

Buiten het voetbal om, wordt er hier en daar ook ontspannen. “Eind vorig seizoen hebben we met de groep gebarbecued bij een van de spelers thuis, Ik heb daarvan genoten spelers die in hun vrije tijd super goed met elkaar kunnen omgaan. Afgelopen winter zijn we op drie daags trainingskamp geweest naar Mierlo in een speciaal sport hotel met alle faciliteiten daar direct omheen het was letterlijk de straat oversteken en we stonden op het trainingsveld. Natuurlijk hebben we de nodige activiteiten daar gedaan zoals bowlen, stappen maar ook serieuze dingen zoals een praat sessie over het afgelopen half jaar.”

Over de sfeer is hij Mangelaars dan ook zeer te spreken. “In het begin was het even zoeken met eerste en tweede jaars die bij elkaar kwamen. De uitslagen hielpen ook niet mee. Heel de voorbereiding een wedstrijd verloren, maar de eerste zeven wedstrijden verloren we in de competitie dat komt de sfeer nooit ten goede. Hierna waren we zes wedstrijden ongeslagen wat bijna een periode op leverde, toen werd de sfeer natuurlijk wel beter maar al met al mogen we spreken van een prima sfeer binnen de groep. Tuurlijk worden er dingen tegen elkaar gezegd maar dat hoort bij voetbal als je na de wedstrijd elkaar maar weer normaal kan aan kijken is er verder niks aan de hand.”

De wedstrijd die hij als trainer nooit zal vergeten, zijn er niet een, maar twee. “De eerste wedstrijd was vorig seizoen bij de unitas’30 uit, die met uit een uitslag van meer dan 10 doelpunten verschil werd verloren en Unitas die toen de titel binnen sleepte, misschien met enig tegen zin maar mijn spelers konden het na afloop wel opbrengen unitas te feliciteren en een erehaag te vormen voor hen dit was zeker een kippenvel momentje en daar kregen wij al team alle lof voor van Unitas spelers, staf, supporters en bestuur daarna was het snel vergeten en is het nog erg laat geworden bij Unitas om het mee te vieren. De tweede wedstrijd dat we officieus kampioen werden met RKSV Halsteren Dames 1, uit bij Axel. We reisde af met een volle bus en een hoop auto’s vol met spelers en ouders/supporters. Ik schat dat er zeker tussen de vijftig a zeventig supporters mee waren. Na de wedstrijd heeft de buschauffeur zeker twee keer moeten stoppen, omdat ik moest plassen en de nieuwe lading bier onder uit het ruim moest halen daarna hebben we in het dorp nog lang door gefeest.”

Thomas heeft onlangs voor twee jaar getekend bij MOC’17, waar hij de JO19-1 gaat leiden. “Het seizoen 2021-2022 is nog niet bekend welk elftal ik ga doen. Na meerdere gesprekken met andere clubs om ergens aan de slag te gaan als trainer van een eerste elftal heb ik bewust gekozen om nog bij MOC te blijven. Mijn doel is nog wel om richting de senioren te gaan maar dan het liefste wel bij een club met ambitie en een niveau van het liefste derde klasse, maar dat kan uiteraard ook binnen MOC zijn om door te groeien. Dat zou ik eigenlijk het liefst willen, want ik wil hier voorlopig nog niet weg heb reuze naar mijn zin. Deze club heeft even een dalletje gekend met de terug valt vanuit de eerste klasse naast de derde klasse maar er wordt nu hard gewerkt om de club weer op een hoger niveau te krijgen.

Jeugdtrainers worden voor langere tijd aan de club verbonden en die continuïteit zorgt ervoor dat het niveau hoger wordt binnen de vereniging, ook met Ger Musters hebben we een uitzonderlijk goede trainer binnen gehaald voor dit niveau. Ik ben erg blij om samen te mogen werken met Ger Musters en Erwin Verschilt (vertrekkend trainers naar Borgvliet) deze drieluik van heren een, twee en jo19-1 werkt erg nou samen zo zitten we wekelijks in overleg om bepaalde zaken te behandelen.”

Meer informatie over MOC’17? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over MOC’17.