Klusploeg van VV Beesd laat de handjes wapperen

VV Beesd boft met een behoorlijke klusclub. Dit gezelschap van hardwerkende heren steekt regelmatig de handen uit de mouwen om het fraaie sportpark Molenzicht goed te onderhouden. Het VoetbalJournaal ging langs aan de Sportstraat om het gezelschap aan het werk te zien.

Het zijn bepaald geen mietjes, de klusmannen van VV Beesd. Nadat velen van hen er een hele werkweek op hebben zitten, melden zij zich op deze zaterdagmorgen omstreeks 07.15 uur bij de club. Als Het VoetbalJournaal omstreeks 09.30 uur arriveert, hebben de dertien mannen al een paar uurtjes gezwoegd in de hitte. Terwijl enkele moeders in de zon genieten van een wedstrijd van hun voetballende dochters, steken deze mannen de handen uit de mouwen. Het grootste gedeelte neemt de reclameborden rondom het hoofveld onder handen, even verderop worden de witte kalklijnen voorzien van een nieuw laagje, terwijl Piet (68) en Evert (87) vele doeltjes van nieuwe netten voorzien.

Dit gepensioneerde duo is bijna elke dag van de week wel aanwezig op sportpark Molenzicht om allerlei klusjes op te knappen. De twee vrienden houden alles op het voetbalcomplex goed in de gaten en zorgen dat de accommodatie er pico bello bijligt. “We repareren dingen, verven muren en ruimen afval op”, legt de nog superfitte Evert oud. Hij is het oudste lid van VV Beesd en maakt nog altijd vele meters voor de club. “Ik voel me gezegend dat ik dit nog kan doen hoor”, zegt hij terwijl hij met goaltjes sjouwt. “Maar een kop koffie drinken hoort er wel bij!”

Daar zorgt André Kroeze wel voor. De coördinator van het klusclubje roept iedereen bijeen op het terras en gaat langs met de koffiepot en warme saucijzenbroodjes. Gebroederlijk zit iedereen in zijn oude kloffie bijeen. Al deze mannen zetten zich op de vroege morgen in voor de club en dat siert deze harde werkers. Terwijl iedereen even uitpuft, gaan de gesprekken over de nog af te maken klussen en worden de taken verdeeld. Ook worden er veel grappen gemaakt. Nu de meisjes na hun wedstrijd het veld verlaten, roept een van de mannen naar een ander: ‘Zo, nu kan jij tenminste ook echts iets gaan doen. Je hebt in de morgen alleen maar voetbal gekeken’, waarna de rest in lachen uitbarst. Op het terras slingeren er nog een paar lege bierflesjes rond die eerder deze week zijn opgedronken. “Geen foto maken nu van ons alstublieft”, roept er iemand naar het bezoek. “Dan denkt mijn vrouw nog dat ik hier om 09.45 uur al aan het bier zit en heb ik ruzie thuis!’

André Kroeze is trots op het gezelschap. “Het is fijn dat we zulke mensen hebben bij de vereniging”, zegt hij. “Voor veel clubs wordt het steeds moeilijker om vrijwilligers op de been te brengen en ik ben blij dat Beesd niet zo’n club is. Als er iets moet gebeuren, staan er mensen op. Dat siert te vereniging.” Letterlijk staan er veel mannen ook weer op. De koffie en de broodjes zitten achter de kiezen en het werk gaat door. Overigens blijft het waarschijnlijk niet bij een bakje koffie. Een biertje hebben de mannen wel verdiend na al hun inspanningen. Maar niet voordat sportpark Molenzicht er weer op en top uitziet.