edwin-boogaard-hellevoetsluis

Edwin begon op zijn achtste bij DRL, op zijn 14de werd hij gevraagd door Excelsior Rotterdam, zeven jaar gespeeld en altijd in de hoogste elftallen gespeeld. Gedebuteerd op zijn 16de bij de beloften en op zijn 18de al bij de A-selectie gehaald. “Echter ben ik nooit doorgebroken, omdat ik er pas later achter kwam dat mentaliteit nog belangrijker is dan kwaliteit. Op mijn 21e toen naar Barendrecht vertrokken en hier één seizoen gespeeld, toen terug naar DRL (5 seizoenen) en na een dubbele beenbreuk op mijn 28e naar Hellevoetsluis. Hele carrière als linksbuiten gespeeld en bij Hellevoetsluis op 10. Acht jaar in het 1ste elftal van de zondag en drie seizoenen in het 1ste elftal van de zaterdag. Op mijn 39e gestopt omdat ik voorzitter werd.

haco_sport[1]

Edwin is 53 jaar, geboren en getogen Rotterdammer. Heeft altijd gewerkt als Account Manager en is tevens eigenaar van een eigen reclamebureau, De Strateeg. Op dit moment woonachtig in Dirksland met zijn partner Elona en haar twee kinderen. “Zelf heb ik nog een zoon van 24”.

Over het huidige seizoen valt er sportief gezien nog weinig te zeggen volgens Edwin. “Door het afbreken van de competitie zijn er nog maar weinig wedstrijden gespeeld. Wat het eerste elftal betreft hebben zij zich gekwalificeerd voor de beker en staan zij momenteel zevende, met vier punten uit vier wedstrijden”.

Het hoogtepunt in Edwin in zijn carrière als voorzitter was de kampioenswedstrijd met het eerste elftal tegen DBGC op het terrein van WFB. “Voor het oog van 2.500 toeschouwers wonnen wij op een stralende Hemelvaartsdag op 14 mei 2015 met 4-1 en werden wij kampioen van de 3e klasse”.

Corona treft iedereen zo ook Hellevoetsluis. Edwin mist vooral de inkomsten, gezelligheid en saamhorigheid rond de club. “De kantine is dicht, dus zijn er geen inkomsten. Gelukkig zijn onze leden en sponsors loyaal en trouw. Voor een hoop mensen is de zaterdag voor hun een uitje en onderdeel van hun sociale leven. Dat is nu weggevallen. Ook de betrokkenheid wordt minder, omdat mensen minder vaak op de club komen of met de club in contact zijn”.

Om de club overeind te houden worden er zoveel mogelijk onderlinge wedstrijden gespeeld bij de jeugd. De selectie traint in groepjes van vier op 1,5 meter afstand van elkaar om zo ook fit te blijven. Voor leden van verenigingen heeft Edwin nog een mooie tip. “Denk niet aan wat er niet kan, maar ga vooral creatief om met wat er allemaal nog wel mag”.

Binnen de vereniging zijn er eigenlijk mooie woorden voor iedereen, vrijwilligers, sponsoren en leden. “Vrijwilligers proberen toch nog van alles te organiseren om contact te houden met de leden of de leden toch nog iets te bieden. Zelf stuur ik regelmatig emails om de leden te informeren en op de hoogte te houden en was ik 11 donderdagen achter elkaar live op facebook. Bij de jeugd wordt er van alles georganiseerd voor de leden, in de vorm van alternatieve trainingen en wedstrijden. Leden en sponsoren zijn nog altijd zeer betrokken, loyaal en trouw”.

Edwin vind het lastig om wat te zeggen over de toekomst van het amateurvoetbal. “Omdat niemand enig idee heeft hoe snel we het virus onder de knie gaan krijgen, blijft het gissen over de afloop van de competities. Persoonlijk denk ik dat je al blij mag zijn wanneer er uiteindelijk een halve competitie gespeeld wordt”.

Wij willen Edwin bedanken voor zijn tekst en uitleg en hem samen met Hellevoetsluis nog veel succes wensen!

Klik hier voor meer informatie over v.v. Hellevoetsluis
Klik hier voor meer artikelen over v.v. Hellevoetsluis