25_Sleeuwijk_Dames

Sleeuwijk zonder vrouwenvoetbal? Yvette Dekker-Schouten kan het zich eigenlijk niet voorstellen. En heel gek is dat niet, want dit jaar viert de voetbalvereniging haar 40-jarig jubileum van de damesafdeling. En als het aan de speelster van het eerste ligt, blijft dat alles nog wel even zo.

mandemakers banner

Tijd voor een feestje, zou je zeggen. Maar dat zat er aan het begin van het jaar even niet in, vertelt Schouten. “De nieuwjaarswedstrijd wordt normaal gespeeld door de mannen, maar dit keer zouden de dames van vroeger spelen tegen het eerste van nu. Door corona hebben we dat helaas door moeten schuiven.” De voorbereidingen waren al in volle gang. “Ik had al een hele groep!” Maar van uitstel, komt absoluut geen afstel. Want 7 januari proberen ze het bij Sleeuwijk gewoon opnieuw. “Dat is een beetje de start van alle festiviteiten. We hebben ook nog een voetbalmiddag en oud-speelsters komen langs.”

Waardering

Zelf viert de 32-jarige Schouten ook een soort van jubileum. “Ik was zeven toen ik hier begon met voetballen, dus dat is ook alweer 25 jaar geleden.” Een groot verschil met hoe het tegenwoordig gaat, weet ze nog goed. “Toen begon je gewoon bij de jongens, omdat er geen meisjesteams waren, alleen senioren.” Toch maakte ze al snel de overstap naar die dames. “Vanaf mijn veertiende voetbalde ik niet meer met jongens en volgens mij was ik zestien of zeventien toen ik werd doorgeschoven naar het eerste.” Hoe anders is dat nu. “Door toentertijd het schoolvoetbal heeft het meisjesvoetbal bij ons een enorme boost gekregen, nu hebben we zeven teams en in elke leeftijdscategorie genoeg meiden.” Maar ook de Oranjeleeuwinnen op tv doen hun werk. “Dat stimuleert natuurlijk enorm. Het wordt professioneler en het niveau gaat omhoog.” Ook bij haar eigen club. “Vroeger waren we heel blij met een trainingsjasje, nu lopen ze er allemaal zó netjes bij. Dat is toch een stukje waardering.” Het eerste doet het met veel ‘echte Sleeuwijkse dames’ en dus heeft Schouten wel een advies voor de jeugd. “Hoe langer ze bij de jongens spelen, hoe beter het is. We hebben nu heel veel meiden die tussen de jongens spelen, dat is alleen maar goed voor hun ontwikkeling.” De vrouwen zijn ondertussen net zo belangrijk als de mannen, vertelt ze. “Nu krijgen wij ook gewoon een bus als we naar een uitwedstrijd moeten. Wat betreft vrouwenvoetbal zijn we ook wel een beetje het boegbeeld van de regio.”

Goede weg

Daar draagt Schouten behalve als speelster, ook aan bij vanuit het bestuur. “Sinds vorig jaar ben ik bestuurslid, vooral voor de vrouwentak. Als er dingen spelen of er moet wat georganiseerd worden, dan komen ze bij mij.” Als kind van de club hoefde ze daar niet zo heel lang over na te denken. “Dat vond ik eigenlijk heel leuk! Ik loop hier inmiddels al zolang rond, dat ik heel veel meiden ken en precies weet wat er is veranderd.” Maar waarom houden ze het al 40 jaar vol? “Damesvoetbal hoort bij Sleeuwijk, ik weet niet beter. De liefde voor het spelletje wordt hier van generatie op generatie doorgegeven. Op zaterdagen is de kantine een mix van mannen en vrouwen, dat maakt de sfeer zo goed.” En dus is er altijd weer genoeg aanwas. “Er lopen veel talenten rond en de ervaren ‘oudjes’ stoppen ook niet zomaar, haha! Die proberen hun ervaring door te geven, die combi werkt heel goed op en buiten het veld.” Maar natuurlijk kan het altijd beter. “Het verschil tussen het eerste en tweede is nu nog best wel groot, het zou mooi zijn als dat gat wat kleiner wordt de komende jaren.” Voorlopig kunnen ze bij de club nog blijven genieten van haar fanatisme, want aan stoppen denkt Schouten nog lang niet. “Voetbal hoort gewoon bij mijn leven.” Mocht dat moment er toch ooit van komen, weet ze al wat ze wil doen. “Vroeger heb ik de jeugd nog getraind, dus misschien ga ik dat weer doen, ik blijf in ieder geval betrokken!”

Klik op Sleeuwijk voor het laatste artikel van de club.
Klik op Sleeuwijk voor meer informatie over de club.