midden-brabant-west-brabant-carlo-den-reijer-dhv

Carlo den Reijer heeft het geweldig naar zijn zin bij DHV. 25 jaar geleden kwam hij binnen bij de club, waarna hij een kleine tien jaar in het eerste elftal voetbalde. Na een flinke blessure werd hij vrijwilliger, met clubscheidsrechter als zijn huidige taak.

Eerlijk is eerlijk, zelf was Carlo den Reijer (50) een vervelende speler voor de arbitrage. “Als het niet netjes moest, dan maar niet netjes. Ik was een redelijk harde verdediger, die ook nog eens altijd in de clinch lag met de scheidsrechter. Als de wedstrijd begon, begon ik met zeuren en als de wedstrijd stopte, was ik klaar met zeuren. Nu ik zelf scheidsrechter ben, denk ik daar nog weleens aan terug. Ik had niet zo moeten zeuren, om het zachtjes uit te drukken.” Hij kan zich goed inleven in klagende spelers. “Maar op een gegeven moment moet het ophouden.”

LANGEWEG
Hij kwam een kwart eeuw geleden bij DHV. “Ik voetbalde jarenlang bij VOV in Langeweg, maar mijn vrouw komt uit Zevenbergschen Hoek. Ik wilde een beetje integreren en ben daarom lid geworden van de vereniging.” Hij had het gelijk naar zijn zin. “En dat is nog steeds zo, ik heb echt een zwak gekregen voor DHV. Ik ben begonnen als verdediger, maar moest stoppen na een zware enkeloperatie in 2004. Dat was wel jammer, ik voetbalde graag.” Den Reijer wist dan ook meteen dat hij in een andere rol door wilde gaan binnen de voetbalclub. “Ik ben toen scheidsrechter geworden, daar kon ik mijn ei ook in kwijt. En het gaat me goed af. Ik heb nog voor de KNVB gefl oten, ben later clubscheidsrechter geworden. Ik ben ook nog een paar keer bij Zwaluwe ingevallen als arbiter, om hen te helpen.” Het trainersvak had de 50-jarige leidsman ook wel wat geleken. “Alleen vormde mijn onregelmatige werk daarvoor een te groot obstakel.”

OP DE RIT
Den Reijer is ook interim-voorzitter, leider van het derde, jeugdtrainer en bestuurslid sponsorzaken geweest bij Den Hoek Vooruit. “Ze hebben me ooit eens gevraagd voor een taak en toen ben ik ermee begonnen. Als niemand iets doet voor de club, komt er nooit iets van. Zeker in een dorp zijn vrijwilligers heel belangrijk.” Hij ziet dat het goed gaat met de voetbalclub. “Het eerste is niet helemaal je van het, maar verder vind ik het prima gaan met DHV. Alles staat op de rit, het kan altijd beter, maar de vrijwilligers doen hun stinkende best. En het gaat ze goed af.”

Wil je meer informatie over de club DHV? Klik hier.
Lees hier de krant van Oosterhout.