glenn-calor-herovina

Glenn Calor (52) is geboren in Herwijnen en is dan ook op zijn zesde begonnen met voetballen bij VV Herovina. Zelf heeft hij als voetballer mooie wedstrijden meegemaakt tegen clubs als Kozakken Boys en ASWH. Op zijn tweeëndertigste besloot hij zich volledig te verdiepen in het trainersvak en zelf te stoppen met voetballen. Na vele clubs begint hij aankomend seizoen aan zijn derde jaar bij VV Herovina.

Glenn heeft tot zijn eenentwintigste bij Herovina gespeeld. Tussendoor heeft hij een korte onderbreking gehad bij een andere club. Het hoogtepunt in zijn tijd als voetballer bij Herovina waren de wedstrijden tegen Kozakken Boys. “Wij speelde met Herovina in de tweede klasse en Kozakken Boys degradeerde vanuit de eerste klasse naar onze competitie. Toen we onze thuiswedstrijd speelde was het volle bak. Als kleine dorpsclub speelde we toen 2-2, dat weet ik nog heel goed. Voor ons was dat natuurlijk een prachtige ervaring. Helemaal als je ziet waar Kozakken Boys nu staat.”

Calor vertrok na zijn tijd bij Herovina naar Unitas zondag. Hier heeft hij acht jaar met veel plezier gevoetbald. Vervolgens ging hij naar Vuren.
“Bas van Peer was op dat moment trainer van Vuren. Ik heb met hem gevoetbald in mijn tijd bij Herovina. Hij heeft me toen gevraagd te komen voetballen. Ik ben hier toen voor een jaartje gaan voetballen in de eerste klasse. Hier speelde we nog tegen ASWH en dat soort clubs. Helaas was de mentaliteit in de groep niet aanwezig en degradeerde we dit jaar.”

Na de degradatie met Vuren vertrok Glenn Calor naar SVW.
“Ik heb hier nog twee jaar gevoetbald en ben toen een cursus gaan volgen voor oefenmeester 3. Toen ben ik tijdens dat ik zelf nog voetbalde trainer geworden van de C1. Op mijn tweeëndertigste heb ik toen besloten dat het voetballen een keer moest ophouden en besloot ik me verder te verdiepen in het trainersvak.”

Vanaf SVW keerde Calor terug als trainer bij Unitas. Hier ging hij aan de slag bij het tweede elftal.
“Ik heb hier een mooie tijd meegemaakt met hoogte en dieptepunten. Helaas was op dat moment de organisatie niet top. Ik heb toen wat vragen gesteld, maar helaas konden deze niet beantwoord worden door de club. Ik ben toen vertrokken en eigenlijk even gestopt als trainer zijnde.”

Op een gegeven moment kwam Glenn via zijn zoon in contact met Theo Hölzken.
“Theo vroeg mij voor het tweede elftal bij Heukelum. Ik heb dit toen gedaan en een hele leuke tijd gehad. Het was echter maar een jaar, omdat mijn oude club Herovina opzoek was naar een nieuwe trainer. Ik ben hier toen gaan solliciteren en vervolgens werd ik aangenomen. Ik ben hier toen twee jaar trainer geweest. Het eerste jaar hebben we een beslissingswedstrijd mogen spelen voor het kampioenschap in de vierde klasse op neutraal terrein bij Heukelum. Ik was toen nog een onervaren coach en stond voor het eerst aan het roer bij een eerste elftal. Helaas verloren we die wedstrijd met 2-0 en moesten we de nacompetitie in voor promotie. De klap was echter zo groot dat we dit destijds ook niet gehaald hebben.”

Het tweede jaar behaalde Calor opnieuw de nacompetitie voor promotie naar de derde klasse.
“Weer was dit een teleurstelling. We zaten bij Spijk en MVV. We wonnen de eerste wedstrijd met 3-0 van Spijk. Vervolgens moest Spijk tegen MVV en wonnen zijn met iets van 9-0 van MVV. Als laatste wedstrijd moesten wij minimaal gelijkspelen tegen MVV, maar ook dit ging mis. De spelers waren niet goed voorbereid en dachten er op dat moment te makkelijk over. We verloren de wedstrijd en stonden uiteindelijk weer met lege handen aan het eind van het seizoen.”

Na deze periode bij Herovina heeft Glenn nog verschillende clubs gehad voor hij weer terugkeerde.
“Ik ben na twee jaar vertrokken naar WSV Well, hier heb ik twee jaar getraind. Hierna ben ik nog een keer naar Heukelum gegaan. Hier heb ik helaas geen jaar rond gemaakt, omdat er andere situaties tussen zaten waardoor ik even niet kon trainen. Vervolgens ben ik bij GJS waar mijn zoon voetbalde nog even assistent trainer geworden. Op een gegeven moment kwam ik met het bestuur bijeen en ben ik voor vier jaar trainer geweest van het tweede elftal. Vervolgens ben ik bij Spijk ook vier jaar aan de slag gegaan als trainer. Na deze periode ben ik weer terug gekeerd naar Herovina en ga ik beginnen aan mijn derde seizoen. Ik heb veel clubs gehad, maar een trainer is natuurlijk anders dan een speler haha.”

Op dit moment heeft Calor het enorm naar zijn zin bij Herovina en denkt hij niet aan zijn verdere stappen.
“Ik vind het leuk bij Herovina en heb een goede, talentvolle groep. Tuurlijk heb ik ambitie en kan ik tot de tweede klasse trainer zijn. Je weet alleen nooit hoe het loopt en hou me er niet zo mee bezig. Voor de competitie stop werd gezet stonden we tweede en dat is natuurlijk balen. Natuurlijk is de gezondheid een stuk belangrijker op zo’n moment en staat het voetbal even op de tweede plaats. Ik merk nu vooral dat ik het sociale aspect begin te missen. Lekker bezig zijn met de jongens en veel lol hebben kijk ik weer naar uit.”

Bij Herovina zijn ze heel stellig en ligt voorlopig nog alles stil. Glenn zorgt er in deze tijden voor dat hij contact houdt met de spelers en zijn leiders.
“Het is op dit moment heel rustig. Onze club heeft besloten nog even alles stil te laten liggen. Als team hebben we een appgroep waarmee we contact houden met elkaar. Hopelijk kunnen we binnenkort weer beginnen, maar op dit moment is het allemaal nog heel rustig bij ons.”

Glenn Calor vindt het trainersvak nog steeds erg leuk.
“Het sociale contact is het belangrijkste. De mensen om je heen, de gekkigheid, de humor in de kleedkamer allemaal van dat soort dingen zijn erg mooi. Samen een overwinning delen en deze vieren. Ook een plan maken als trainer en dit uitvoeren is mooi om te zien. Zien dat wat je bespreekt uit komt in de wedstrijd. Van allemaal individuen een hecht team maken dat veel plezier uitstraalt. Dat is het geen waar je het voor doet!”

Klik hier voor meer informatie over Herovina.

Voor een ander artikel over Herovina, klik hier.