drechtsteden-sliedrecht-luciano-van-harlingen-alblasserdam

Met Sliedrecht kon hij vorig seizoen de hoofdklasse al bijna aanraken. In de verlenging van de finale van de nacompetitie maakte DETO een einde aan de promotieaspiraties van Luciano van Harlingen. De 29-jarige linksbuiten hoopt dit seizoen op ‘genoegdoening’.

“Het gaat tussen ons en Kloetinge”, is de inwoner van Hardinxveld, die werkzaam is in de jeugdzorg, duidelijk. “Ik zou niet weten wie er nog tussen moet komen. Nieuw-Lekkerland? Nee, te wisselvallig. LRC, nee óók niet.” Het nieuwe jaar is goed begonnen voor Sliedrecht en Van Harlingen. En dat zonder te spelen. Koploper Kloetinge ging in de inhaalwedstrijd tegen Heerjansdam met 3-1 onderuit. Daardoor is de achterstand van Sliedrecht op de Zeeuwse nummer één geen zeven maar vier punten. “Het is weer helemaal open”, zegt Van Harlingen, die liever geen nacompetitie meer speelt. “Ik ben sowieso wel klaar met tweede plaatsen. Het lijkt wel of we er een abonnement op hebben. In mei kampioen worden en lekker vakantie vieren. Dat heeft wel mijn voorkeur.”

Het meest recente nacompetitie-avontuur zit bij hem nog vers in het geheugen. Sliedrecht reikte vorig seizoen tot de finale. Daarin was DETO/Twenterand met 3-1 te sterk. De teleurstelling leek nog door te werken in de eerste wedstrijd van dit seizoen. Bij Kloetinge werd met 3-0 verloren. “Heel erg ongelukkig”, noemt hij dat verlies. “Wij vielen aan, zij scoorden.” Ondanks dat Sliedrecht onderweg onnodige punten morste, pikte het wel aan bij Kloetinge. “We hebben heel veel kwaliteit”, meent Van Harlingen, die al zo veel jaren meeloopt dat hij het kan weten. Hij mag dan bijna de dertig aantikken, de sleet zit er nog niet op bij de linksbuiten. “Volgens mij ben ik nog net zo snel als vroeger. Die explosiviteit is niet minder geworden.” Intussen zit er veel ervaring in zijn bagage. Hij was nog geen twintig toen hij van Sliedrecht overstapte naar LRC Leerdam, dat dat seizoen ervoor naar de hoofdklasse was gepromoveerd. “Je had toen nog geen topklasse. Met LRC speelden we tegen alle groten van het amateurvoetbal. Spakenburg, IJsselmeervogels, Kozakken Boys, GVVV. Mooi hoor.”

Toen Sliedrecht naar de eerste klasse promoveerde keerde hij terug op sportpark De Lockhorst. Hij droeg een belangrijk steentje bij in de promotie naar de hoofdklasse. “We promoveerden via de nacompetitie. Ik weet nog dat we in de eerste ronde in de eerste wedstrijd dik hadden verloren. We moesten de tweede wedstrijd met vier doelpunten verschil winnen om door te gaan. Niemand had er fiducie in. In de kleedkamer werd gezegd dat we er een mooie wedstrijd van moesten maken voor de jongens die zouden vertrekken. In de eerste helft was het al 4-0. Alles ging erin. Uiteindelijk wonnen we met 8-2. In de finale kwam het op strafschoppen aan. Ik scoorde in de wedstrijd en in de penaltyserie.” Als flankspeler gedijt hij in elk systeem. “Of dat nu 4-3-3 is, of dat we met twee spitsen spelen, in ieder systeem kan ik wel goed uit de voeten. Ik heb ook regelmatig als linkermiddenvelder gespeeld.” Hij is zoals zo vaak tegenwoordig een linksbuiten met een rechterbeen. “Maar ik kom niet graag naar binnen. Ik ben meer de man van buitenom. Een passeerbeweging en dan een voorzet op maat.”

Meer informatie over Sliedrecht? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel van Sliedrecht.