Nick Runderkamp wordt door menig doelman gevreesd om zijn geweldige linkerbeen. Als de bal aan de rechterkant op zo’n twintig meter van het doel ligt, gaan alle alarmbellen rinkelen. De 25-jarige middenvelder van Quick Boys schiet de ene na de andere vrije trap strak in het netje. Hij spreekt vol bescheidenheid over de indrukwekkende statistiek. “Ik schiet nog steeds ballen over het vangnet hoor, dus een echte specialist kan ik mezelf niet noemen.” We spraken de rasechte Volendammer over zijn drukke leven, verleden bij FC Volendam en zijn ambities bij Quick Boys.
IT-Rijnsburg
KATWIJK – “Het kan zijn dat ik nu wegval, want ik rijd een tunnel in.” Nick Runderkamp maakt in zijn drukke schema toch nog even tijd voor een interview. Dat betekent een telefoongesprek in de auto terwijl hij onderweg is van Volendam naar Katwijk. “Het is een uurtje heen en terug ongeveer vijftig minuten rijden. Op zich te doen, maar met de huidige benzineprijzen is het af en toe geen pretje.”

Overdags werkt Runderkamp bij Waterland Accountants in Purmerend, tussendoor gaat hij kort naar huis, ’s avonds trainen en dan ook nog een opleiding volgen. “Ja, het is aanpoten. Heel anders dan mijn tijd bij Volendam, waar ik volledig kon focussen op het voetbal. Maar ik vind het niet erg. Zolang alles leuk blijft, is het goed te doen. Ik heb het naar mijn zin: op mijn werk, bij Quick Boys en ook met mijn vriendin. Dus het is prima zo. Ik werk vier dagen in de week en op mijn vrije dag volg ik een cursus Bedrijfsadministratie. Wanneer ik dat heb afgerond, kan ik een hbo-opleiding volgen. Dat is op dit moment het doel. Ik moet nog kijken hoe en of ik dat allemaal ga afronden, maar dat is zorg voor later.”

Runderkamp speelde in totaal vijftien jaar bij FC Volendam, waar hij uiteindelijk tot 48 wedstrijden in het eerste elftal kwam. De laatste jaren schommelde Runderkamp tussen de beloften en het vlaggenschip. “Ik werd met Jong Volendam kampioen van de Derde Divisie Zondag. Het daaropvolgende seizoen was ik te oud voor het Jong-team. Ik belandde op de bank bij het eerste en speelde bijna niets meer. Ik zag de bui al hangen en keek verder dan het voetbal. Mijn maatschappelijke carrière werd belangrijker. Ik volgde verschillende cursussen om te kijken wat ik nou echt leuk vind. Achteraf ben ik heel blij dat ik dat had gedaan, want mijn contract werd niet verlengd. Ik ging nog op de proef bij NAC, maar dat liep op niets uit.

Ik wist dat Quick Boys al langer interesse had. Op de laatste dag van de overschrijvingsperiode liet ik weten een overstap wel te zien zitten. Diezelfde avond trainde ik nog mee en toen was alles snel geregeld. Ik wist wat ik kon verwachten door mijn ervaring bij Jong Volendam. Ik speelde tegen clubs als Katwijk en IJsselmeervogels. Dat waren toen al geweldige wedstrijden. Die sfeer vond ik gewoon heel leuk. Bij Quick Boys zijn de fans ook fantastisch. Iedere wedstrijd zorgen ze weer voor een goede sfeer. Dat geeft ons zeker een duwtje in de rug om nét dat stapje extra te zetten.”

Over sfeer gesproken. Als er één wedstrijd een krankzinnige sfeer heeft in de Tweede Divisie, is het wel de wedstrijd tegen VV Katwijk. Runderkamp speelde dit seizoen voor het eerst de Katwijkse derby met publiek. “Drie weken vooraf wordt er al niet meer gesproken over de volgende wedstrijd, maar over de aankomende derby. Iedereen in het dorp heeft het erover. Op de wedstrijddag zelf voel je de spanning als je aankomt. Iedereen loopt uit. Ik word aangesproken en aangemoedigd om alles te geven. Een hele speciale dag. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Ook tijdens de wedstrijd was het bijzonder. Spandoeken, fakkels, spreekkoren. De fans schreeuwen ons naar voren. Dat ik dan ook nog mag scoren is geweldig. Zeker mijn hoogtepunt tot nu toe bij Quick Boys. Het was jammer dat we de overwinning niet over de streep konden trekken. Dat hadden de fans meer dan verdiend.”

Voorafgaand en tijdens de derby veranderde de regio in een heksenketel. Maar eigenlijk is Katwijk een rustig vissersdorpje, waar niet zoveel gebeurt, vertelt Runderkamp. Precies zoals Volendam, waar hij is geboren en getogen. Naast die constatering en de overheerlijke vis ziet de middenvelder meer overeenkomsten. “De dorpjes lijken heel erg op elkaar. Allebei echte vissersdorpjes. Ook de mensen zijn hetzelfde. Lekker nuchter, rustig en open. Daar houd ik van. Ik voel me zeker thuis in Katwijk. Dat maakt het allemaal een stuk makkelijker.”

Runderkamp en Quick Boys: het klinkt als een Love Story. De club, het dorp, de cultuur, het voetbal: alles matcht. Als het aan Runderkamp ligt, is het liefdesverhaal nog lang niet voorbij. “Ik zie geen reden om niet bij te tekenen. Hier heb ik het hartstikke naar mijn zin. Ik speel bijna alles en zit goed in mijn vel. Wat mij betreft plak ik er nog een paar jaar aan vast, mits de voorwaarden goed zijn natuurlijk.

Het doel? Kampioen worden. Dat moet kunnen. De kwaliteiten hebben we, de faciliteiten zijn top, alleen het geloof moet nog een beetje komen. Als we er echt in geloven, dan gaat het lukken. We kunnen van iedereen winnen, alleen tegen de kleintjes hebben we het dit seizoen verspeeld. En juist tegen de kleinere clubs word je kampioen. Volgend seizoen extra scherp zijn tegen die clubs en dan maken we een goede kans. Daar geloof ik in.”

Bron: Tweede Divisie krant

Klik op Quick Boys voor het laatste artikel over de club.