Vroeger, vertelt Henrieke Vooijs, werd vrouwenvoetbal bij Quick Boys koeltjes getolereerd. Anno 2019 floreert de vrouwentak en hangen de dames er bepaald niet meer bij.

Het zijn zo van die ontwikkelingen die Vooijs vrolijk stemmen, wanneer ze over haar hobby begint. “Het vrouwenvoetbal wordt door iedereen serieus genomen bij de club”, zegt de PR-dame en functionaris van de vrouwencommissie. Het voetbal voor vrouwen wás er altijd al wel bij Quick Boys. Vanaf de jaren tachtig al, zo rekent Vooijs voor. Maar onmiskenbaar was er een groep mannen die maar moeilijk waardering voor de vrouwen konden opbrengen. Het zat ‘m volgens Vooijs in de aard van de club.

“We zijn een christelijke vereniging uit een christelijk dorp waar lange tijd conservatief werd gedacht”, vervolgt ze. “Formeel deden de vrouwen ook mee, maar niet veel mannelijke leden werden er erg enthousiast van. Ze gedoogden het vrouwenvoetbal, om het zo maar te zeggen. Gelukkig heeft Quick Boys een lang traject afgelegd waarbij heel wat meningen zijn bijgesteld. Het vrouwenvoetbal bruist nu en kan op grote sympathie rekenen.”

Quick Boys heeft nu liefst 260 vrouwelijke leden, weet Vooijs die zelf in Hazerswoude opgroeide, daar ook voetbalde en nu in de 30+ tak van de blauw-witten speelt. Ronduit verheugend is het grote aantal jongelingen dat de laatste jaren is begroet. “We merken dat jonge meiden steeds vaker mogen voetballen van hun ouders. We werken er ook hard aan om zichtbaar te blijven in de regio. De afgelopen drie jaar is de vrouwentak met 45 procent gegroeid. We zijn heel blij met die vooruitgang en willen het verschil met de mannen zo klein mogelijk maken.”

Dat laatste gebeurt onder meer door techniektrainingen aan te bieden voor enthousiaste meiden. Ze hebben vaak een natuurlijke achterstand op jongens, maar er valt genoeg bij te schaven. “Tijdens de herfstvakantie hadden we achttien meiden op de training”, zegt Vooijs niet zonder trots. De mooie resultaten van het Nederlands vrouwenteam hebben ook met de toenemende populariteit te maken. We hebben nu zoveel jeugd dat ons eerste vrouwenteam er echt van zal profi teren in de toekomst. Dat speelt nu nog derde klasse, maar we hopen op termijn een goede eersteklasser te zijn.”

Vooijs zelf heeft drie kinderen waarvan er twee actief lid zijn. De jongste van vier staat al keurig op de wachtlijst. Haar oudste kind, de achtjarige Evelyn, is keepster van de MO-9. Het team wordt gecoacht door Vooijs, voor wie geen moeite te groot lijkt.

“Het is hartstikke leuk om met het vrouwenvoetbal bezig te zijn”, zegt ze. “We zijn bij de club nu ook zover dat de keepers speciale keeperstraining krijgen. Dat is voor mij een heel mooi bewijs dat de vrouwen er niet meer zomaar bijhangen. De wedstrijden van de vrouwen worden gewoon goed bezocht.”

Wanneer de dames het veld ingaan, zal een enkele zwartkijker heus nog verschil zien met ervaren mannelijke voetballers. Je zult altijd mensen houden die graag tegen de stroom ingaan. “Maar de verschillen worden écht kleiner”, herhaalt Vooijs op het eind. “Kwestie van tijd en het staat gelijk.”