sven-van-den-bos-edo-utrecht

Sven van den Bos (23) begon met voetballen bij HVC’10 in Hoek van Holland. Hij begon op zijn zesde, waarna hij op zijn negentiende afscheid van de club nam. Sven ging studeren in Utrecht, waardoor het lastig werd. Toch kon hij geen afscheid nemen van het voetbal en ging hij meetrainen bij EDO in Utrecht.

In de jeugd was Sven een veldspeler, waarna hij besloot de keepershandschoenen aan te trekken. “Ik was altijd al een soort reservekeeper, totdat ik in de JO-11 gevraagd werd om vaste doelman te worden. Het beviel mij uitstekend, waarna ik de handschoenen niet meer heb uitgetrokken. Als speler werd ik nooit in de selectie elftallen gezet, totdat ik keeper werd. Ik werd daarna bijna altijd in de selectie elftallen geplaatst, wel speelde ik meer wedstrijden voor het tweede van HVC’10 dan in het eerste.”

Hij speelt ondertussen al drie jaar bij de club uit Utrecht, waar hij het prima naar zijn zin heeft. “Ik speel in de selectie en ben voornamelijk tweede keeper. Vorig jaar speelde ik ook vaak mijn wedstrijden bij het derde van EDO. Het is nu zo dat ik twee keer per maand keep bij het tweede en twee keer bij het achtste elftal van de club. Deze verdeling van teams bevalt mij prima. Ik ben blij dat ik mijn wedstrijden kan spelen voor het tweede en het achtste, omdat ik zo niet op de bank hoeft te zitten. Zo ben ik lekker bezig.”

Hij kwam bij EDO terecht, omdat hij zich eerst wilde aansluiten bij een studenten sportvereniging, hier stond een lange wachtrij voor, waardoor hij verder is gaan kijken. “Ik mailde EDO met de vraag of ze mij erbij konden en wilde hebben. Ze reageerde snel terug en waren erg enthousiast. Ik mocht op uitnodiging komen trainen en zo doende ben ik daar blijven hangen.”

Het verschil tussen de twee teams waarin hij keept is volgens de keeper op elk vlak te herkennen. “Ik train altijd mee met de selectie, vooraf de wedstrijd is er altijd een officiële wedstrijdbespreking en daar omheen zijn gewoon heel veel dingen geregeld. Bij het achtste elftal is dat niet het geval. Bij het achtste is het vooral een van de jongens die een ‘wedstrijd praatje’ houdt en is alles net was losser. Het is ook hartstikke leuk en het werkt even goed, want we gaan iedere wedstrijd in met een bepaald strijdplan.

De reden waarom de keuze uiteindelijk toch op EDO viel was ook dat de sfeer bij de club top is. “Het is eigenlijk standaard, dat ieder team na een wedstrijd of training blijft hangen in de kantine. Er staat ook altijd voetbal aan op de tv. Ik ben ook een persoon die niet alleen komt voetballen, maar ook het sociale aspect eromheen. Het is een kleine vereniging, zo heeft de club ook geen jeugdelftallen. Op de club zijn zeventien teams te vinden, waaronder vijf zaalvoetbal. Deze teams zijn alleen maar senioren zowel heren als dames. Het is een ons kent ons en dat maakt het gezellig, zelfs voor mij als nieuwkomer toen der tijd.”

Ieder jaar organiseert EDO een buitenlandse voetbalreis georganiseerd. “Zo zijn we een keer naar Schalke04 geweest, wat het op nam tegen Hertha BSC, dat was echt supertof. Zo gaan we dit jaar op trainingskamp. We gaan naar Liverpool en gaan ze kijken of we weer een wedstrijd kunnen meepakken. Dat zijn ook wel echt leuke dingen. Met HVC’10 is hij ook op een voetbaltrip geweest. “Wij gingen naar Valencia tegen Real Madrid in Mestalla. We zaten daar helemaal bovenin. Het was dus letterlijk en figuurlijk wel een hoogtepunt van voetbaltripjes.”

In Utrecht heeft Sven het naar zijn zin. Op de club zitten ook een hoop andere studenten. “Ik heb met EDO geen mooiere club kunnen wensen. Het is op de club een heel gevarieerd gezelschap, je hebt er van alles rondlopen en dat maakt het juist zo leuk. Er lopen ook een aantal andere studenten, die ieder een andere studie volgen, mensen die werken en dat is een leuke mix. Op deze manier krijg je dus ook andere perspectieven en gesprekken, dat is wat het zo leuk maakt.”