Drechtsteden-Dordrecht-Dubbeldam-vreugde-en-verdriet-liggen-bij-elkaar

Dat Dubbeldam een hecht voetbalbolwerk is weet iedereen. De club strijdt al jaren voor een fatsoenlijk onderkomen zodat zij het steeds groeiende ledenaantal wat extra’s kan bieden.

DORDRECHT – De gemeente Dordrecht kan of wil maar geen knopen doorhakken, waardoor de onzekerheid maar voortduurt. Opnieuw gaat Dubbeldam, zonder perspectief, op een zwaar verouderd sportcomplex aan weer een nieuwe competitie beginnen.

En dan was er die pijnlijke zevende september op sportpark Schenkeldijk. Een dag van verdriet maar toch ook enige opluchting omdat er van Dirk Dalebout afscheid kon worden genomen. Dordrecht stond een maand lang in het teken van zijn verdwijning. Opeens kende iedereen Dirk. Hij was geen lid van Dubbeldam, maar Dirk was door zijn inzet voor de club wél Dubbeldam. Daarom stonden op die zaterdag, toen het zondagteam van Dubbeldam en ZBC’97 hun wedstrijd in de districtsbeker moesten spelen, zoveel echte Dubbeldammers met fakkels rond het veld voor steun aan zijn vrouw Jacqueline en zijn dochter Celine. Gezamenlijk werd het wegvallen van een enorm gewaardeerd clublid verwerkt: het verdriet werd gedeeld. Dat vreugde en verdriet niet ver van elkaar verwijderd zijn, bleek kort daarop. Na het collectieve verdriet over het verlies van een groot Dubbeldammer, was er een week later ook weer de blijdschap door de geboorte van Lev Noël van der Weijden. Zijn komst geeft ras-Dubbeldammer Rory van der Weijden en zijn vrouw Wilma een vervolg op de toekomst. Na die spannende week keerde Van der Weijden in de bekerwedstrijd van het zondagteam van Dubbeldam tegen de amateurs van FC Dordrecht alweer terug op het veld. In een heerlijke derby werd het 3-3. Van der Weijden strooide als vanouds met subtiele passes. ,,Maar wel voor het laatste jaar’’, liet hij vervolgens optekenen. ,,Ik ben 34 jaar en voetbal nu zeventien jaar in het eerste elftal. Mijn knieën willen niet meer wat ik wil. Toen opnieuw een kniegewricht uit de kom schoot, was dat bijna reden om al eerder te stoppen. Maar de pijn is te verdragen, dus probeer ik het nog een jaar vol te houden. Ik vind het nog te vroeg om in een vriendenteam te gaan ballen.” Mogelijkerwijs gloort er echter een nieuwe toekomst voor de routinier van Dubbeldam. Rory van der Weijden ontwikkelt zich namelijk als een succesvol tennisser. Hij won tijdens de zomers toernooicyclus vijf dubbeltoernooien in de regio. Hij hoeft dus in de toekomst niet stil te zitten.