Joost van Heteren

In VoetbalNomaden kunt u Iedere woensdagmiddag een artikel verwachten over Joost van Heteren en één van zijn reizen met iedere keer weer een ander spannend verhaal. In dit deel van VoetbalNomaden leest u over het avontuur van Joost van Heteren in Tuvalu.

Tuvalu is een eilandgroep en is één van de meest afgelegen landen ter wereld. Daarnaast is het naast Vaticaanstad en Naura het land met het laagste inwonersaantal. Op het eiland is geen wifi, geen telefonisch bereik, geen nationale televisie en geen pinautomaat. Daarbij kan je er alleen komen door gebruik te maken van een vliegtuig die vanuit Fiji vertrekt.

Van Heteren moest vooraf leren over de omgangsnormen op Tuvalu, aangezien het daar toch even anders gaat dan in Nederland. Zo leerde Joost hoe hij zich moest kleden en gedragen op het eiland. Dit kwam goed van pas tijdens de voortgangsgesprekken die van Heteren voerde met de minister van Sport.

Op het eiland hadden sommige inwoners geen benul van tijd of wisten niet welke dag het was. Joost had een oplossing bedacht om toch afspraken in te plannen. Als er een vliegtuig aankwam gingen er sirenes af op het hele eiland. Op “vliegtuig dag’ sprak hij dan s ‘avonds af met de persoon die hij wou spreken.

Een andere opvallende ervaring voor van Heteren was het trainen op de landingsbaan van Tuvalu. Hij moest hier noodgedwongen trainen, omdat het eigen trainingsveld te gevaarlijk was om op te spelen. Wel moest van Heteren rekening houden met de sirene. Op dat moment moest iedereen van het veld af. Nadat het vliegtuig was geland werd er weer verder getraind door de nationale ploeg.

Het doel van de reis was, Tuvalu dichterbij het FIFA-lidmaatschap brengen. Lid zijn van de FIFA biedt veel voordelen waardoor het voetbal zich kan door ontwikkelen. Daarbij kan gedacht worden aan begeleiding en ondersteuning van organisatorische werkzaamheden vanuit de FIFA. Voor Tuvalu waren het wel hele lastige voorwaarden. Denk bijvoorbeeld aan de faciliteiten die al moeilijk te realiseren waren. Het lijkt niet moeilijk, maar voor een eilandje met ongeveer 10.000 inwoners was dat niet zomaar gebeurt.

Eén van de voorwaarden was het hebben van een jeugdopleiding. Dit introduceerde Joost door het vak voetbal te ontwikkelen op de basisschool, waar de leraren functioneerden als trainers. De leraren werden door Van Heteren opgeleid tot trainers. Met die ontwikkeling kwam de eilandgroep weer een stap dichterbij het lidmaatschap van de FIFA.

Helaas waren sommige eisen van de FIFA echt niet mogelijk voor Tuvalu. Daarom moest Joost kijken naar een andere oplossing. Hij vond de oplossing bij een andere internationale voetbalbond. De bond waar Tuvalu uiteindelijk lid van geworden is zet zich in voor onafhankelijke groeperingen en landjes die geen lid kunnen worden van de FIFA. Eind 2018 heeft Tuvalu een WK gespeeld bij deze bond tegen andere onafhankelijke landen.

Teruggekomen in Nederland heeft Joost van Heteren nog een jaar gewerkt aan een toekomstplan om Tuvalu te helpen met betrekking tot internationaal voetbal. Het toekomstplan wordt nu nog steeds uitgevoerd. Kort gezegd heeft Joost van Heteren een goede basis gelegd voor de toekomst van voetbal in Tuvalu.

Nieuwsgierig geraakt over Joost van Heteren of over zijn avontuur in Tuvalu? U kan hier zijn linkedIn-pagina bezoeken. Of lees hier deel 2 over Joost van Heteren.