VoetbalNomaden

Onderschrift foto: Op de foto het elftal dat van Heteren zelf heeft samengesteld in samenwerking met Heracles Almelo, echter zijn er drie spelertjes niet meer onder ons door de omstandigheden waarin ze leven.

In VoetbalNomaden kunt u Iedere woensdagmiddag een artikel verwachten over Joost van Heteren en één van zijn reizen met iedere keer weer een ander spannend verhaal. In dit deel van VoetbalNomaden leest u over het avontuur van Joost van Heteren in Brazilië.

Van Heteren was in Brazilië actief in de favela’s. Het woord “favela”betekent ook wel krottenwijk. Sommige huizen zijn van steen, andere zijn in elkaar gezet door hout of ander bij elkaar geraapt materiaal. De bewoners moeten rondkomen met lage inkomens en er heerst ook veel criminaliteit. Er is constante strijd tussen politie, leger en drugskartels.

Brazilië was een zeer bijzondere ervaring voor van Heteren. Hij sliep midden in de favela’s, wat zorgde voor vrij aparte situaties. Zo moest hij op één van zijn eerste dagen in de favela, zich melden bij een drugsbaas die verzekerde dat er niks met hem zou gebeuren. Daarnaast had van Heteren een eigen beveiliger die dag en nacht op hem lette. Ook moest hij heel snel Portugees leren, omdat niemand Engels sprak in de favela’s.

In Brazilië was van Heteren vooral bezig om jongeren tussen de 8 en 19 jaar oud uit de favela te krijgen. Hij wou dit bereiken door de jongeren te helpen om een contract te behalen bij verschillende voetbalclubs. Van Heteren deed dit door verschillende trainingen te verzorgen. Dit deed hij door groeps- en 1-op-1 trainingen zodat de jongeren zich konden ontwikkelen. In totaal heeft van Heteren zeven weken trainingen gegeven aan jongeren tussen de 8 en de 19 jaar in de favela’s. Het is de jonge trainer uiteindelijk gelukt om verschillende spelers onder te brengen bij professionele clubs.

Ondanks dat van Heteren in de favela’s zat heeft hij ook erg genoten van zijn tijd in het grote voetballand. Hij heeft het nodige voetbal gezien in Rio de Janeiro, waardoor het naast een goede leerschool ook een fantastische ervaring was. Zo zag van Heteren wedstrijden van Flamengo, Santos en Fluminese. Ook bezocht hij trainingen van Fluminese om de Braziliaanse baltovenaar Ronaldinho te bewonderen.

Terug in Nederland werd Joost bewust van het feit dat zijn toenmalige studie niet meer aansloot bij zijn drijfveren. Dit leidde er uiteindelijke toe dat hij besloot te switchen van opleiding en zich meer ging richten op het trainersvak en nieuwe sportieve uitdagingen. Daarom heeft hij het hele jaar benut om een nieuwe internationale trip te organiseren. De trip moest volgens hem nog groter en gekker dan het avontuur in Rio. Hij besloot zijn zinnen te zetten op het bondscoachschap. Vol ambitie ging Joost aan de slag om te onderzoeken wat de mogelijkheden waren en ging hij over tot actie.

Uit zijn onderzoek bleek dat de pas 20-jarige van Heteren de meeste kans zou hebben bij een land die niet op de FIFA-ranglijst staat. Hij had nog geen UEFA-pro licentie, dus eigenlijk mocht van Heteren nog geen nationaal elftal trainen. Echter mocht hij dit wel bij landen die niet aangesloten waren bij de FIFA. Bij de landen die overbleven heeft van Heteren zichzelf vervolgens aangeboden. Na veel mailtjes, gesprekken en lobbyen kwam van Heteren uiteindelijk bij Tuvalu terecht. Hij pakte deze kans met open armen aan en is meteen begonnen.

In deel 3 van VoetbalNomaden leest u over het avontuur van Joost van Heteren in Tuvalu.

Nieuwsgierig geraakt over Joost van Heteren? U kan hier zijn linkedIn-pagina bezoeken.
Of lees hier deel 1 over Joost van Heteren.